E-dur (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɛ‿dur], AS: [e‿dur]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji E-dur (1.1)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik E-dur dopełniacz E-dur celownik E-dur biernik E-dur narzędnik E-dur miejscownik E-dur wołacz E-dur - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik E-dur E-dury dopełniacz E-duru E-durów celownik E-durowi E-durom biernik E-dur E-dury narzędnik E-durem E-durami miejscownik E-durze E-durach wołacz E-durze E-dury - przykłady:
- (2.1) Aby zagrać tę piosenkę, wystarczy znać trzy akordy – A-dur, D-dur i E-dur.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) tonacja/gama E-dur • utwór w E-dur
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Ces-dur • Ges-dur • Des-dur • As-dur • Es-dur • B-dur • F-dur • C-dur • G-dur • D-dur • A-dur • E-dur • H-dur • Fis-dur • Cis-dur
- (1.1) por. e-moll
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) E major
- francuski: (1.1) mi majeur m
- niemiecki: (1.1) E-Dur n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.