tonika (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne
- (1.2) muz. pierwszy stopień skali w systemie dur-moll
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek ciążenia tonalnego, punkt ciążenia tonalnego, symbol. T
- (1.2) pryma (toniki)
- antonimy:
- (1.1) dominanta, subdominanta
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. hasło tonique do teorii muzyki wprowadził francuski kompozytor Jean-Philippe Rameau w Traktacie o harmonii (oryg. Traité de l'harmonie réduite à ses principes naturels) wydanym w 1722 r.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tonic; (1.2) tonic chord
- baskijski: (1.2) tonika
- białoruski: (1.1) тоніка ż
- fiński: (1.1) toonika
- francuski: (1.1) tonique ż
- łaciński: (1.1) tonicus m; (1.2) tonicus m
- niemiecki: (1.1) Tonika ż
- ukraiński: (1.1) тоніка ż
- włoski: (1.1) tonica ż
- źródła:
tonika (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) muz. tonika[1]
- (1.2) kulin. spoż. tonik[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. toniko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „tonika” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.