Dobromiła (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɔbrɔ̃ˈmʲiwa], AS: [dobrõmʹiu̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) imię żeńskie; zob. też Dobromiła w Wikipedii
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. i B. lp od: Dobromił
- odmiana:
- (2.1) zob. Dobromił
- przykłady:
- (1.1) 4 i 11 października przypadają imieniny Dobromiły.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) imię Dobromiła • pani / panna Dobromiła • dziewczynka / dziewczyna / kobieta / osoba (człowiek) imieniem Dobromiła • mieć na imię / nazywać się / nosić imię Dobromiła • nadać imię Dobromiła • otrzymać imię Dobromiła • dzień imienin / imieniny Dobromiły
- synonimy:
- (1.1) zdrobn. Dobromiłka, Dobrusia, Dobrunia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. Dobromiłka ż, Dobrusia ż, Dobrunia ż
- forma męska Dobromił mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.