Dobromił (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɔˈbrɔ̃mʲiw], AS: [dobrõmʹiu̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Dobromił w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Dobromił Dobromiłowie dopełniacz Dobromiła Dobromiłów celownik Dobromiłowi Dobromiłom biernik Dobromiła Dobromiłów narzędnik Dobromiłem Dobromiłami miejscownik Dobromile Dobromiłach wołacz Dobromile Dobromiłowie depr. M. i W. lm: (te) Dobromiły - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Dobromił • brat / kuzyn / wujek / dziadek Dobromił • mężczyzna imieniem (o imieniu) Dobromił • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Dobromił • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Dobromił • otrzymać / dostać / przybrać imię Dobromił • dzień imienin / imieniny Dobromiła
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Dobromiła ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) Добромил m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.