Dionizje (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) hist. antyczne uroczystości ku czci boga Dionizosa[1]
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) W Atenach Dionizje obchodzono na wiosnę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) święto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Dionizos mos, Dionizy mos
przym. dionizyjski
przysł. dionizyjsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Dionysia < gr. Διονύσια (Dionýsia)
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Dionysia
  • łaciński: (1.1) Dionysia n lm
  • słowacki: (1.1) dionýzie ż lm
  • starogrecki: (1.1) Διονύσια
  • włoski: (1.1) dionisie ż lm
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Dionizje” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Dionizje” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.