antyczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ãnˈtɨʧ̑nɨ], AS: [ãntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) hist. odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu
- (1.2) pochodzący z dawnych czasów[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik antyczny antyczna antyczne antyczni antyczne dopełniacz antycznego antycznej antycznego antycznych celownik antycznemu antycznej antycznemu antycznym biernik antycznego antyczny antyczną antyczne antycznych antyczne narzędnik antycznym antyczną antycznym antycznymi miejscownik antycznym antycznej antycznym antycznych wołacz antyczny antyczna antyczne antyczni antyczne - przykłady:
- (1.1) W kulturze renesansu ogromną rolę odegrało odrodzenie i przyswojenie kultury antycznej[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) świat antyczny • antyczna kultura / cywilizacja
- synonimy:
- (1.1) starożytny
- (1.2) dawny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. antyk m, antykizowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ancient
- białoruski: (1.1) антычны
- bułgarski: (1.1) античен
- duński: (1.1) antik; (1.2) antik
- esperanto: (1.1) antika
- interlingua: (1.1) antique
- japoński: (1.1) 古い(ふるい)
- jidysz: (1.1) פֿאַרצײַטיק
- norweski (bokmål): (1.1) antikk; (1.2) antikk
- norweski (nynorsk): (1.1) antikk; (1.2) antikk
- portugalski: (1.1) antigo
- rosyjski: (1.1) античный
- slovio: (1.1) antikju
- słowacki: (1.1) antický
- szwedzki: (1.1) antik; (1.2) antik
- turecki: (1.1) antik
- ukraiński: (1.1) античний; (1.2) античний
- węgierski: (1.1) antik
- wilamowski: (1.1) ȧntyś; (1.2) ȧntyś
- źródła:
- ↑
Hasło „antyczny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Jerzy Ziomek, Renesans, 1973, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.