Behinderte

Behinderte (język niemiecki)

rzeczownik odprzymiotnikowy, rodzaj żeński

rzeczownik, forma fleksyjna

odmiana:

(1.1)

przypadek	deklinacja	liczba pojedyncza	liczba mnoga
Nom.	słaba mieszana mocna	die Behinderte eine Behinderte Behinderte	die Behinderten Behinderten Behinderte
Gen.	słaba mieszana mocna	der Behinderten einer Behinderten Behinderter	der Behinderten Behinderten Behinderter
Dat.	słaba mieszana mocna	der Behinderten einer Behinderten Behinderter	den Behinderten Behinderten Behinderten
Akk.	słaba mieszana mocna	die Behinderte eine Behinderte Behinderte	die Behinderten Behinderten Behinderte

przykłady:

(1.1) Die Behinderte bewegt sich im Rollstuhl. → (Ta) niepełnosprawna porusza się na wózku inwalidzkim.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Behindertn n

forma męska Behinderter m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.