Bösewicht (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈbøːzəˌvɪçt]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) złoczyńca; nikczemnik; łobuz, drań
- (1.2) czarny charakter (w roli teatralnej lub filmowej)
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Bösewicht die Bösewichte
die Bösewichter[2]dopełniacz des Bösewichts
des Bösewichtesder Bösewichte
der Bösewichtercelownik dem Bösewicht den Bösewichten
den Bösewichternbiernik den Bösewicht die Bösewichte
die Bösewichter - przykłady:
- (1.1) Ein Bösewicht gelangt zu keiner Größe. (Goethe) → Złoczyńca nie osiągnie wielkości.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Ganove, Halunke, Lump, Missetäter, Schuft, Schurke, Tunichtgut, Übeltäter
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska Bösewichtin ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników
- ↑
Hasło „Boesewicht” w: Duden Onlinewörterbuch, Bibliographisches Institut.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.