Ausweis (język polski)

wymowa:
(spolszczona) ‹auswajs›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zob. ausweis
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pracowała jako urzędniczka w fabryce metalurgicznej na Pradze i jej zawdzięczam Ausweis robotnika tej fabryki, który mi wyrobiła, kiedy po zniszczeniu mojego paszportu z Wilna żadnego papierka nie miałem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zaświadczenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) poprawne są też warianty zapisu: ausweis i spolszczony auswajs
tłumaczenia:
źródła:
  1. Abecadło Miłosza, Czesław Miłosz, 1997 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Ausweis (język niemiecki)

ein Ausweis (1.1)
ein Ausweis (1.2)
wymowa:
lp IPA: ['aʊ̯svaɪ̯s] lm IPA: ['aʊ̯svaɪ̯zə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) urz. legitymacja
(1.2) urz. forma skrócona od Personalausweisdowód (osobisty)
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) Personalausweis
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) Lehrlingsausweis • Schulausweis • Studentenausweis • Universitätsausweis
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausweisen n, Ausweisung ż
czas. ausweisen
przym. ausweislich
przyim. ausweislich
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.