бог (język białoruski)
- transliteracja:
- bog
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. bóg
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. бажаство n, боскасць ż
- przym. боскі, божы
- związki frazeologiczne:
- аддаць богу душу • аднаму богу вядома • дзякуй богу / дзякаваць богу • слава богу • przysłowia: не дай бог свінні рог • беражонага і бог беражэ
- etymologia:
- odziedziczone ze rus. богъ, ze st.rus. богъ, z prasł. *bȍgъ
- uwagi:
- źródła:
бог (język bułgarski)
- transliteracja:
- bog
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. bóg
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) В древногръцката митология Посейдон е бог на моретата. → W (starożytnej) greckiej mitologii Posejdon był bogiem mórz.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Бог m, божество n, божественост ż
- forma żeńska богиня ż
- przym. божи, божествен
- przysł. божествено
- tem. słow. бого-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- odziedziczone z prasł. *bȍgъ
- uwagi:
- źródła:
бог (język macedoński)
- transliteracja:
- bog
- wymowa:
- IPA: /bɔk/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. bóg
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- odziedziczone z prasł. *bȍgъ
- uwagi:
- źródła:
бог (język rosyjski)
- transliteracja:
- bog
- wymowa:
- IPA: [box],
-
- znaczenia:
rzeczownik żywotny, rodzaj męski
- (1.1) rel. bóg
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik бо́г бо́ги dopełniacz бо́га бого́в celownik бо́гу бога́м biernik бо́га бо́ги narzędnik бо́гом бога́ми miejscownik бо́ге бога́х - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Бог m
- forma żeńska богиня ż
- związki frazeologiczne:
- одному богу известно → Bóg jeden wie
- etymologia:
- odziedziczone ze st.rus. богъ, z prasł. *bȍgъ
- uwagi:
- Słowo ma nietypową wymowę [box]. Tłumaczy się to silnym wpływem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego.
- Słowo zachowało formę wołacza: боже! [ˈboʐɛ]
- źródła:
бог (język ukraiński)
- transliteracja:
- bog
- wymowa:
- бог zobacz zasady wymowy ukraińskiej
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. bóg[1]
- odmiana:
- (1.1) [2]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik бог боги́ dopełniacz бо́га богі́в celownik бо́гові, бо́гу бога́м biernik бо́га богі́в narzędnik бо́гом бога́ми miejscownik на/у бо́гові, бо́зі, бо́гу на/у бога́х wołacz бо́же боги́ - przykłady:
- (1.1) Зевс — верховний бог греків, цар і батько богів та людей. → Zeus to naczelny bóg Greków, władca bogów i ludzi.
- (1.1) За древньоінді́йською міфоло́гією, нови́й рік настає́ в той день, коли́ бог Бра́хма — вседержи́тель сві́ту — створи́в все́світ.[3] → Według staroindyjskiej mitologii, nowy rok zaczyna się w dniu, w którym bóg Brahma — wszechwładca świata — stworzył wszechświat.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) божество
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Бог m, боженька m, божище n, божіння n, божество n, божественність ż, божба ż, божкання n, божник m, божничок m, божниця ż
- zdrobn. божок m
- forma żeńska богиня ż
- czas. божитися ndk., божествити ndk., божкати ndk.
- przym. божий, божистий, божеський, божественний
- przysł. божественно
- związki frazeologiczne:
- двом богам ніколи не моляться
- etymologia:
- odziedziczone z rus. богъ, ze st.rus. богъ, z prasł. *bȍgъ
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „бог” w: Словник UA - портал української мови та культури. - ↑ Hasło „бог” w: Словники України online.
- ↑ „В Індії відзначають Новий рік” w: Корреспондент.net.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.