śpioch (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ɕpʲjɔx], AS: [śpʹi ̯oχ], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) pot. grudka wydzielin z oka, zbierająca się w jego rogu podczas snu
- (2.2) śpiochy zob. śpioszki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik śpioch śpiochy dopełniacz śpiocha śpiochów celownik śpiochowi śpiochom biernik śpiocha śpiochów narzędnik śpiochem śpiochami miejscownik śpiochu śpiochach wołacz śpiochu śpiochy - przykłady:
- (1.1) Z niego jest prawdziwy śpioch.
- (2.1) Masz śpiocha w prawym oku.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) ropa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. śpiący mos, zdrobn. śpioszek
- czas. spać
- ims. śpiący
- przym. śpiący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. spać + -och[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) late riser, sleepyhead, lie-abed
- arabski: (1.1) نومة ż
- baskijski: (1.1) loti; (2.1) makar, bekar
- białoruski: (1.1) соня m, лежабок m, лежань m
- bułgarski: (1.1) сънливец m, сънльо m
- czeski: (1.1) spáč m, ospalec m
- duński: (1.1) syvsover w, sovetryne w
- francuski: (1.1) grand dormeur m, gros dormeur m
- hiszpański: (1.1) dormilón m; (2.1) legaña ż
- japoński: (1.1) 朝寝坊 (あさねぼう, asanebō)
- kaszubski: (1.1) spioch m
- kazachski: (1.1) ұйқышыл
- niemiecki: (1.1) Langschläfer m, pot. Schlafmütze ż
- portugalski: (1.1) dorminhoco m
- rosyjski: (1.1) соня m/ż, pot. дрыхун m
- słowacki: (1.1) spáč m, ekspr. spachtoš m
- szwedzki: (1.1) sömntuta w
- turecki: (1.1) uykucu
- włoski: (1.1) dormiglione m
- źródła:
- ↑ Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.