śpiewać Tadeusza (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) daw. pot. wyrażenie określające znalezienie się w biedzie lub w przykrej sytuacji, często z własnej winy
odmiana:
przykłady:
(1.1) Byłem głupi, wyszedłem na dudka, możemy razem śpiewać Tadeusza.[1]
(1.1) Co oni mi dali? Mizerię… i w domu już Tadeusza śpiewamy.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cienko śpiewać, żałośnie śpiewać, prząść cienko, śpiewać cienkim głosem; użalać się, labiedzić; przen. klepać biedę, żebrać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
potoczne nawiązanie do XVIII-wiecznej pieśni pobożnej żebraków na Litwie albo do zwyczajowo odmawianej litanii do św. Tadeusza (Judy), katolickiego patrona spraw trudnych i beznadziejnych
uwagi:
  • rzadkie już pod koniec XIX wieku
  • zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Józef I. Kraszewski, Ładny chłopiec, Kraków 1976, s. 292.
  2. ↑ Józef I. Kraszewski, Starosta warszawski, Warszawa 1974, s. 383.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.