émeute (język francuski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rozruchy, zamieszki[1]
- (1.2) przest. poruszenie, wzruszenie[1]
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od émeuter
- (2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od émeuter
- (2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od émeuter
- (2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od émeuter
- (2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od émeuter
- odmiana:
- (1) lp une émeute, lm émeutes
- przykłady:
- (1.1) Chaque mois amenait une nouvelle émeute. → Każdego miesiąca wybuchały nowe zamieszki. (Alfred Barbou, Les trois Républiques françaises)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) exciter à une émeute → podżegać do buntu
- synonimy:
- (1.1) agitation, trouble
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. émeutier m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.franc. émouvoir [2]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Jerzy Dobrzyński, Irena Kaczuba, Bogusława Frosztęga, Wielki słownik francusko-polski, t. 1, Wiedza Powszechna, Warszawa 2003, ISBN 83-214-1201-7, s. 538.
- ↑
The Free Dictionary by Farlex.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.