Wydziorki

Wydziorki i widok na Pasmo Radziejowej
Państwo

 Polska

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Pieniny

Wysokość

ok. 750–790 m n.p.m.

Zagospodarowanie

łąka

Położenie na mapie gminy Krościenko nad Dunajcem
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
49°25′12″N 20°24′06″E/49,420000 20,401667

Wydziorki, Wielka Dolina – polana w Pieninach. Znajduje się na północnym zboczu Czoła, za pasem drzew, około 25 m poniżej niebieskiego szlaku turystycznego wiodącego główną granią Pienin Czorsztyńskich. Powyżej niej jest polana Toporzyskowe, przez którą przechodzi ten szlak.

Wydziorki znajdują się na wysokości około 750–790 m na stoku lekko opadającym w kierunku północno-wschodnim do suchej w tym miejscu doliny Pienińskiego Potoku. Górą łączą się z polaną Za Skałką, która znajduje się na stoku zachodnim, opadającym do doliny Zagrońskiego Potoku. Obydwie polany są poza szlakiem turystycznym w obrębie Pienińskiego Parku Narodowego.

Dzięki specyficznym warunkom glebowym, klimatycznym i geograficznym łąki i polany Pienińskiego Parku Narodowego były siedliskiem bardzo bogatym gatunkowo. Rosły na nich także liczne gatunki storczyków. Zmiana lub zaprzestanie ich użytkowania sprawiło, że zmniejszyła się ich różnorodność gatunkowa. W latach 1986–1988 na polanie Wydziorki zanotowano występowanie dwóch rzadkich gatunków storczyków: kukułka bzowa (Dactylorhiza sambucina) i kukułka Fuchsa (Dactylorhiza fuchsii). Obecnie na większości łąk Pienińskiego Parku Narodowego storczyki już nie występują, lub występują tylko 1–2 pospolite gatunki.

W 1987 r. J. Kiszka na polanie Wydziorki znalazł rzadki gatunek porosta jaskrawiec drobniutki (Xanthocarpia crenulatella).

Polana znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego, w granicach Krościenka nad Dunajcem w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-10-25].
  2. 1 2 Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008.
  3. Małgorzata Jagiełło, Storczyki łąk i polan Pienińskiego Parku Narodowego, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, 1992, s. 43–49.
  4. Karina Wilk, Calcicolous species of the genus Caloplaca in the Polish Western Carpathians, „Polish Botanical Studies”, 29, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2012, ISBN 978-83-62975-13-6, ISSN 0867-0730.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.