Niżnie Doliny
Państwo

 Polska

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Pieniny

Powierzchnia

ok. 5 ha

Zagospodarowanie

łąka

Położenie na mapie gminy Krościenko nad Dunajcem
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
49°25′49″N 20°25′25″E/49,430278 20,423611

Niżnie Doliny, Niżne Doliny nad Gródkiem, Doliny nad Gródkiem – duża polana i łąka w Pieninach. Należy do Krościenka nad Dunajcem w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. Znajduje się powyżej osiedla Gródek, na opadającym ku północy stoku po lewej stronie żółtego szlaku z Krościenka na Przełęcz Szopka. Polana ma długość ponad 600 m i ma powierzchnię około 5 ha. Jest to typowa pienińska łąka z ciepłolubną roślinnością. Aby nie dopuścić do zarośnięcia jej lasem jest co roku koszona. Charakteryzuje się dużym bogactwem gatunków storczyków. Podczas monitoringu w latach 1986–1988 znaleziono tu gatunki: kukułka Fuchsa Dactylorhiza fuchsii var. longibracteata, storczyk samczy (Orchis morio), ozorka zielona Dactylorhiza viridis, storczyca kulista Traunsteinera globosa, Dactylodenia lebrunii i mieszaniec Dactylorhiza x braunii. Świadczy to o nadal dużym bogactwie gatunkowym tej łąki, na większości łąk i polan pienińskich storczyki bowiem już wyginęły, lub występuje ich tylko jeden lub dwa gatunki. Bogata jest także flora mchów. Wśród rzadkich gatunków podlegających ochronie w 2016 r. znaleziono tu fałdownika nastroszonego (Rhytidiadelphus squarrosus) i Thuidium assimile. W latach 1987–1988 znaleziono tu bardzo rzadki, w Polsce zagrożony wyginięciem gatunek porostu – krwawca pajęczynowatego Haematomma ochroleucum.

Niżnie Doliny znajdują się już poza obszarem Pienińskiego Parku Narodowego. Tuż powyżej nich jest polana Stolarzówka, a po drugiej stronie szlaku turystycznego łąka Wyżnie Doliny.

Szlaki turystyczne

– z Krościenka przez Bajków Groń i polanę Wyrobek na przełęcz Szopka. Czas przejścia: 1:40 h, ↑ 1:10 h

Przypisy

  1. 1 2 3 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-10-25].
  2. 1 2 Małgorzata Jagiełło, Storczyki łąk i polan Pienińskiego Parku Narodowego, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, 1992, s. 43–49.
  3. 1 2 Grzegorz Vončina, Adam Stebel, Materiały do flory mchów (Bryophyta) pienińskiego pasa skałkowego (Karpaty Zachodnie), „Pieniny. Przyroda i człowiek”, 14, 2016, s. 79–89.
  4. ↑ Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8.
  5. ↑ Józef Kiszka, Zbigniew Szeląg, Porosty (Lichenes) polan Pienińskiego Parku Narodowego – zagrożenie i ochrona, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, Kraków 1992, s. 55–63.
  6. 1 2 3 Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.