Wrocławki – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Papowo Biskupie. Wrocławki zajmują powierzchnię 584,24 hektarów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Historia

Pierwsze ślady życia ludzi w miejscowości pochodzą z neolitu. Pierwsza wzmianka w źródle pisanym pochodzi prawdopodobnie z 1251. W kronikach i dokumentach występowała pod nazwami: Razlay, Raczlai, Raraczh, Raracz, Ratczansdorff (wszystkie nazwy występowały w 1251), Wroczlawki (w 1570), Wrottzlawken. W 1251 biskup chełmiński Heidenreich nadał kapitule katedralnej w Chełmży wieś Wrocławki, co potwierdził w 1264 biskup Fryderyk von Hausen. W latach 1423-1424 Wrocławki należały do prokuratora papowskiego. Wraz z miejscowością Otrąb wieś była zobowiązana do 1 służby w zbroi lekkiej na rzecz zakonu krzyżackiego. Stan ten trwał do około 1438 roku. W 1446 roku wieś była uwikłana w konflikt w sprawie utrzymania rowu nawadniającego. W tym samym roku Wrocławki przeszły ponownie do rąk kapitału w Chełmży (do roku 1772). W 1772 roku w wyniku rozbiorów Wrocławki stały się częścią Prus.

W XVIII wieku wybudowano pałac, przebudowany pod koniec XIX wieku. Pałac znajduje się do dzisiaj.

Pierwszy spis ludności nastąpił w 1773. Wieś wtedy liczyła 87 mieszkańców. W czasie II wojny światowej miejscowość należała do Niemiec. W latach 1945-1949 Wrocławki należały do rodziny Wojnowskich. Majątek ten został upaństwowiony przez władze komunistyczne.

W 2013 roku we Wrocławkach działało 6 podmiotów gospodarczych.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest park dworski z XIX w., nr rej.: A/470 z 6.03.1985.

Zobacz też

• Wrocławki (przystanek kolejowy)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Wrocławki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 49 .