Żygląd
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

chełmiński

Gmina

Papowo Biskupie

Liczba ludności (III 2011)

296

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

86-221

Tablice rejestracyjne

CCH

SIMC

0848204

Położenie na mapie gminy Papowo Biskupie
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego
53°15′30″N 18°30′55″E/53,258333 18,515278

Żygląd (niem. Zeigland) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Papowo Biskupie. Żygląd zajmuje powierzchnię 578,25 hektarów. W 2013 roku w Żyglądzie działało 14 podmiotów gospodarczych.

Historia

Średniowiecze

Już w okresie wczesnego średniowiecza powstał tutaj mazowiecki gród, zbudowany na bazie stożka liczącego około 50 metrów średnicy, z majdanem około 12 metrów. Ślady grodu znajdują się do dzisiaj.

Pierwsza wzmianka w źródle pisanym o miejscowości pochodzi z roku 1423. Wieś wtedy występowała pod nazwami: Segenande (1423-24), Zygland (1570), Ygląd, Zeigland. W średniowieczu była to własność rycerska w granicach komturstwa starogrodzkiego. W latach 1423-1424 rycerze Alger, Albrechti Ebirke posiadali w Żyglądzie po 16 łanów ziemi. Byli oni zobowiązani do służby w zbroi lekkiej. Właścicielami ziem w Żyglądzie byli: Jan Trzebski (1570), Piotr Żyglęcki, Paweł Szachocki, Anna Wolska, Ludwik Skalski (1667), Michał Orłowski, Franciszek Bajerski, Kazimierz Pląskowski (1771), Zalewski (1785).

Okres zaborów

Pierwszy spis ludności pochodzi z roku 1773. Wieś wtedy liczyła 80 mieszkańców (wśród nich m.in. Kazimierz Pląskowski, woźnica Jan Sławiński, chłopi: Batlewski, Urban Ratkowski, Michał Jasiński, ogrodnicy: Jakub Grzempski, Adam Tullusz, młynarz Szczepan Daszkowski, karczmarz Florian Krupecki, owczarz Jacek Michalski).

W 1885 roku Żygląd zajmował powierzchnię 581 hektarów. Wieś liczyła 42 budynki mieszkalne, zamieszkane przez 230 mieszkańców (w tym 161 katolików).

Czasy współczesne

W 1992 roku podłączono 54 gospodarstwa do gminnego wodociągu wiejskiego. Pod wodociąg podłączono 54 gospodarstwa (w Dubielnie o długości 3,6 km 13 gospodarstw oraz 41 gospodarstw w Jeleńcu). W 2000 roku rozpoczęto remont dróg w miejscowości. W 2004 roku wybudowano kanalizację sanitarną w miejscowości. Dalsza rozbudowa kanalizacji odbywa się w latach 2006-2007. W 2006 wybudowano drogę Żygląd-Papowo Biskupie, Żygląd-Jeleniec. W 2009 roku wyremontowano świetlię wiejską.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest cielętnik (budynek gospodarczy) w zespole dworskim, z końca XIX w., nr rej.: 571 z 27.11.1987.

Przypisy

  1. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1654 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 164537
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 139. ISBN 978-83-940216-0-3.
  5. 1 2 3 4 Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 138. ISBN 978-83-940216-0-3.
  6. ↑ Tomasz Torbus, Zamki konwentualne Państwa Krzyżackiego w Prusach. Część II: Katalog, Słowo/Obraz Terytoria, 2023, ISBN: 978-83-7453-216-7, s.206-217
  7. 1 2 Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 141. ISBN 978-83-940216-0-3.
  8. ↑ Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 142. ISBN 978-83-940216-0-3.
  9. 1 2 3 Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 144. ISBN 978-83-940216-0-3.
  10. ↑ Waldemar Rozynkowski: Szkice z dziejów Gminy Papowo Biskupie. Papowo Biskupie: Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Papowo Biskupie, 2014, s. 145. ISBN 978-83-940216-0-3.
  11. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 30 [dostęp 2016-05-26].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.