Wołowe Rogi (słow. Volie rohy) – odcinek Wołowego Grzbietu (Volí chrbát) w Tatrach Wysokich między Wołową Przehybą na zachodzie a Małą Rogatą Szczerbiną na wschodzie. Znajduje się w głównej grani Tatr na granicy polsko-słowackiej. Nazwa, nadana przez słowackiego taternika i tatrologa Arno Puškáša, nawiązuje do innych wołowych obiektów w tej grani, ponadto odcinek tej grani oglądany od południowego wschodu przypomina kształtem wołowe rogi.

W Wołowych Rogach w kierunku od zachodu na wschód znajdują się następujące obiekty:

Nazwy słowackie nadał Arno Puškáš, polskie przez ich tłumaczenie Władysław Cywiński.

Od słowackiej, południowej strony z Wołowych Rogów do Wołowej Kotlinki opadają ścianki o wysokości około 30 m, poza tym ku Wołowcowej Równi ciągnie się piarżyste zbocze. Dla taterników ścianki te, jak pisze Władysław Cywiński, mogą być interesujące może w następnych stuleciach, obecnie są nieatrakcyjne (proporcje wspinanie/podejście jak 1/100). Natomiast na północną, polską stronę z Wołowych Rogów opadają potężne filary i kominy będące obiektem wspinaczki.

Pierwsze przejście granią Wołowych Rogów podczas pierwszego przejścia granią Wołowego Grzbietu: Katherine Bröske i Simon Häberlein 11 września 1905 r.

Wołowe Rogi są niedostępne dla turystów, można natomiast uprawiać na nich wspinaczkę. Przejście granią Wołowych Rogów to I i II w skali UIAA, wspinaczka filarami i kominami to już dużo większa skala trudności.

Przypisy

  1. ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2020-05-27] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. 1 2 3 4 5 Władysław Cywiński, Wołowy Grzbiet, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2006, ISBN 83-7104-037-7.
  3. ↑ Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Cubryna – Żabia Turnia Mięguszowiecka, t. 6, Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1952.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.