Bartkowa Turnia widoczna poniżej Małego Ganku (bezpośrednio powyżej Wschodniej Rumanowej Przełęczy) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Wysokość |
2353 m n.p.m. |
| Wybitność |
12 m |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
| 49°10′29,1″N 20°06′05,1″E/49,174750 20,101417 | |
Bartkowa Turnia, także Bartkowa Turniczka (słow. Bartkova veža, 2353 m) – turnia znajdująca się w głównej grani Tatr w słowackiej części Tatr Wysokich. Wznosi się ona pomiędzy Małym Gankiem (oddzielona Bartkową Przełączką) a Wschodnią Rumanową Czubą (oddzielona Wschodnią Rumanową Przełęczą – jednym z trzech siodeł Rumanowej Przełęczy).
Nazwa Bartkowej Turni pochodzi od muzykanta i przewodnika tatrzańskiego Bartłomieja Obrochty zwanego Bartkiem lub Bartusiem. Nazwa ta upamiętnia jego udział w jednej z pierwszych wypraw mających na celu zdobycie najwyższego wierzchołka masywu Ganku.
Na wierzchołek Bartkowej Turni nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest ona dostępna jedynie dla taterników. Pierwsze pewne wejście na jej wierzchołek Wschodnim uskokiem, z Bartkowej Przełączki Władysław Cywiński 19 sierpnia 1974 r. Ocenił trudność na IV w skali tatrzańskiej. Powrót zjazdem.
Przypisy
- ↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski, Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000, Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 140, ISBN 83-909352-2-8.
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
- 1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 47–54, 88.
- ↑ Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Ganek, t. 16, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2011, ISBN 978-83-7104-042-9.