Trzebniów
wieś

Kościół
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

myszkowski

Gmina

Niegowa

Liczba ludności (2008)

344

Strefa numeracyjna

34

Kod pocztowy

42-320

Tablice rejestracyjne

SMY

SIMC

0139360

Położenie na mapie gminy Niegowa
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa śląskiego
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego
50°39′46″N 19°26′10″E/50,662778 19,436111

Trzebniów (także Trzebniew) – wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa.

Położenie

Zabudowania wsi rozłożone są w obniżeniu, otoczonym ze wszystkich stron dość wysokimi wzgórzami, których zbocza i grzbiety najeżone są różnego kształtu i wielkości, malowniczymi skałkami wapiennymi. Formacje te należą do lokalnego pasma wzgórz, ciągnącego się z południowego zachodu na północny wschód, od Przewodziszowic koło Żarek (Skałki Przewodziszowickie) przez Czatachową, Trzebniów (Skałki Trzebniowskie), Ludwinów (Skałki Ludwinowskie) po Gorzków, gdzie kończą się tzw. Górami Gorzkowskimi. Wśród wzgórz otaczających samą miejscowość, w różnym stopniu zalesionych, wyróżniają się: Bukowie, Chudoba, Chudobka, Dębinna Góra, Kazubiec, Rysia Góra, Wilcza Góra i Góra. Przez wieś biegnie lokalna droga z Ludwinowa do Moczydła i Niegowej.

Historia

Miejscowość nosiła także inną formę nazwy – Trzebniew, pod którą w 1892 wymienia ją XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. Pierwotnie Trzebniów był częścią Małopolski. Dokumenty źródłowe wymieniające wieś opublikował w 1886 Adolf Pawiński w swoim dziele Małopolska. Miejscowość odnotowana została w 1581 w regestach poborowych powiatu lelowskiego jako wieś leżąca w parafii Niegowa, własność Maluskich. Miała wówczas 3 łany kmiece, 4 zagrodników bez roli, 2 komorników bez bydła oraz 1 rzemieślnika.

W 1595 roku wieś położona w powiecie lelowskim województwa krakowskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów i była własnością Aleksandra Myszkowskiego.

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim i leżała w Królestwie Polskim. W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego wymieniona jest jako wieś i folwark leżący w powiecie będzińskim w gminie i parafii Niegowa. W 1827 w miejscowości znajdowało się 44 domy zamieszkiwane przez 234 mieszkańców. W 1892 liczba domów się nie zwiększyła jednak liczba mieszkańców wzrosła do 298. Wieś liczyła w sumie 632 morgi powierzchni. Miejscowy folwark liczył 210 morg. Stało na nich 4. domy zamieszkane przez 29 mieszkańców. W skład dóbr wchodził również folwark Ludwików, a dawniej także osada Ostrężnik. Słownik wymienia także należącą do wsi kopalnię kamienia ciosowego.

1 stycznia 1928 w Trzebniowie urodził się Piotr Węglowski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Turystyka i rekreacja

Przez Trzebniów przebiegają 3 znakowane szlaki turystyczne, w tym czerwony, główny szlak Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej:

Szlak Orlich Gniazd
Szlak im. Jana Pawła II
Szlak Gór Gorzkowskich

Na niektórych z wapiennych skał w otoczeniu wsi uprawiana jest wspinaczka skalna. Są to skały: Biały Murek, Bukowie, Czacha, Hasiok, Mechata, Skały na Wzgórzu, Tadzikowa.

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1311 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 141029
  3. 1 2 3 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. XII, hasło „Trzebniew albo Trzebniów”. nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1882. s. 561. [dostęp 2019-10-18].
  4. Julian Zinkow: Szlak Orlich Gniazd. Przewodnik, Sport i Turystyka, warszawa 1971, s. 165-166
  5. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-08-13].
  6. Marian Czepiel, Schronisko Wielkie w Górze [online], Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2021-09-23].
  7. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 109.
  8. Mapa. Jura Krakowsko-Częstochowska. Część północna 1:52 000, Warszawa: ExpressMap, 2015, ISBN 978-83-88112-71-3.
  9. Grzegorz Rettinger, Jura Północna. Przewodnik wspinaczkowy, Kraków: wspinanie.pl, 2017, ISBN 978-83-947825-0-4.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.