| |||
Trasa Tour de France 2001 | |||
| Data | |||
|---|---|---|---|
| Etapów |
20 (21) | ||
| Dystans |
3455 km | ||
| Czas zwycięzcy |
86 h 17' 28" | ||
| Zgłoszenia |
189 kolarzy | ||
| Ukończyło wyścig |
144 kolarzy | ||
| Podium | |||
| Pierwsze miejsce |
Lance Armstrong (anulowane) | ||
| Drugie miejsce | |||
| Trzecie miejsce | |||
| Pozostałe klasyfikacje | |||
| Górska | |||
| Punktowa | |||
| Młodzieżowa | |||
| Najaktywniejszych | |||
| Drużynowa | |||
| Strona internetowa | |||
88. Tour de France rozpoczął się 7 lipca w Dunkierce, a zakończył się 29 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 12 etapów płaskich, 1 etapu pagórkowatego, 4 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3455 km.
Klasyfikacje
Klasyfikację generalną wygrał po raz trzeci z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Hiszpana Josebę Belokiego. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Hiszpan Óscar Sevilla był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Zabel wygrał klasyfikację punktową szósty raz z rzędu. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Kelme.
Doping
Już podczas pierwszego etapu testu antydopingowego nie przeszedł Hiszpan Txema del Olmo. W jego krwi wykryto erytropoetynę (EPO).
W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001-2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku.
W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach.
Drużyny
W tej edycji TdF wzięły udział 21 drużyny:
|
|
|
Etapy
| Etap | Data | Trasa | Dystans | Zwycięzca | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| P | 7 lipca | Dunkierka | ITT 8,2 km | Christophe Moreau | |||
| 1 | 8 lipca | Saint-Omer– Boulogne-sur-Mer | 194,5 km | Erik Zabel | |||
| 2 | 9 lipca | Calais – Antwerpia | 218,5 km | Marc Wauters | |||
| 3 | 10 lipca | Anvers – Seraing | 198,5 km | Erik Zabel | |||
| 4 | 11 lipca | Huy – Verdun | 215,0 km | Laurent Jalabert | |||
| 5 | 12 lipca | Verdun – Bar-le-Duc | TTT 67,0 km | Crédit Agricole | |||
| 6 | 13 lipca | Commercy – Strasburg | 211,5 km | Jaan Kirsipuu | |||
| 7 | 14 lipca | Strasburg – Colmar | 162,5 km | Laurent Jalabert | |||
| 8 | 15 lipca | Colmar – Pontarlier | 222,5 km | Erik Dekker | |||
| 9 | 16 lipca | Pontarlier – Aix-les-Bains | 185,0 km | Siergiej Iwanow | |||
| 10 | 17 lipca | Aix-les-Bains – Alpe d’Huez | 209,0 km | | |||
| 11 | 18 lipca | Grenoble – Chamrousse | ITT 32,0 km | | |||
| 19 lipca | Dzień przerwy | ||||||
| 12 | 20 lipca | Perpignan – Plateau de Bonascre | 166,5 km | Félix Cárdenas | |||
| 13 | 21 lipca | Foix – Pla d'Adet | 194,0 km | | |||
| 14 | 22 lipca | Tarbes – Luz Ardiden | 144,5 km | Roberto Laiseka | |||
| 23 lipca | Dzień przerwy | ||||||
| 15 | 24 lipca | Pau – Lavaur | 232,5 km | Rik Verbrugghe | |||
| 16 | 25 lipca | Castelsarrasin – Sarran | 227,5 km | Jens Voigt | |||
| 17 | 26 lipca | Brive-la-Gaillarde – Montluçon | 194,0 km | Serge Baguet | |||
| 18 | 27 lipca | Montluçon – Saint-Amand-Montrond | ITT 61,0 km | | |||
| 19 | 28 lipca | Orlean – Évry | 149,5 km | Erik Zabel | |||
| 20 | 29 lipca | Corbeil-Essonnes – Paryż (Champs-Élysées) | 160,5 km | Ján Svorada | |||
Liderzy klasyfikacji po etapach
| Etap | Zwycięzca | Klasyfikacja generalna |
Klasyfikacja punktowa |
Klasyfikacja górska |
Klasyfikacja młodzieżowa |
Klasyfikacja drużynowa |
|---|---|---|---|---|---|---|
| P | Christophe Moreau | Christophe Moreau | Christophe Moreau | brak | Florent Brard | Festina |
| 1 | Erik Zabel | Erik Zabel | Jacky Durand | |||
| 2 | Marc Wauters | Marc Wauters | Jaan Kirsipuu | Robert Hunter | Crédit Agricole | |
| 3 | Erik Zabel | Stuart O’Grady | Erik Zabel | Benoît Salmon | Florent Brard | |
| 4 | Laurent Jalabert | Patrice Halgand | ||||
| 5 | Crédit Agricole | Jörg Jaksche | ||||
| 6 | Jaan Kirsipuu | |||||
| 7 | Laurent Jalabert | Jens Voigt | ||||
| 8 | Erik Dekker | Stuart O’Grady | Stuart O’Grady | Rabobank | ||
| 9 | Siergiej Iwanow | |||||
| 10 | François Simon | Laurent Roux | Óscar Sevilla | |||
| 11 | ||||||
| 12 | Félix Cárdenas | |||||
| 13 | Laurent Jalabert | Kelme | ||||
| 14 | Roberto Laiseka | |||||
| 15 | Rik Verbrugghe | |||||
| 16 | Jens Voigt | |||||
| 17 | Serge Baguet | |||||
| 18 | ||||||
| 19 | Erik Zabel | |||||
| 20 | Ján Svorada | Erik Zabel | ||||
| Klasyfikacja końcowa | Erik Zabel | Laurent Jalabert | Óscar Sevilla | Kelme | ||
- Podczas 1. etapu Christophe Moreau nosił żółtą koszulkę, a Igor González de Galdeano, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
- Podczas 9. i 10. etapu Stuart O’Grady nosił żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
Klasyfikacje końcowe
Klasyfikacja generalna
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | | ||
| 2. | Jan Ullrich | Telekom | +6' 44" |
| 3. | Joseba Beloki | ONCE | +9' 05" |
| 4. | Andriej Kiwilew | Cofidis | +9' 53" |
| 5. | Igor González de Galdeano | ONCE | +13' 28" |
| 6. | François Simon | Bonjour | +17' 22" |
| 7. | Óscar Sevilla | Kelme | +18' 30" |
| 8. | Santiago Botero | Kelme | +20' 55" |
| 9. | Marcos Serrano | ONCE | +21' 45" |
| 10. | Michael Boogerd | Rabobank | +22' 38" |
Klasyfikacja punktowa
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Erik Zabel | Telekom | 252 |
| 2. | Stuart O’Grady | Crédit Agricole | 244 |
| 3. | Damien Nazon | Bonjour | 169 |
| 4. | Alessandro Petacchi | Fassa Bortolo | 148 |
| 5. | Sven Teutenberg | Festina | 141 |
Klasyfikacja górska
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Laurent Jalabert | CSC-Tiscali | 258 |
| 2. | Jan Ullrich | Telekom | 211 |
| 3. | Laurent Roux | Jean Delatour | 200 |
| 4. | | ||
| 5. | Stefano Garzelli | Mapei | 164 |
Klasyfikacja młodzieżowa
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | Óscar Sevilla | Kelme | 86 h 35' 58" |
| 2. | Francisco Mancebo | Banesto | +10' 03" |
| 3. | Jörg Jaksche | ONCE | +47' 32" |
| 4. | Dienis Mieńszow | Banesto | +1 h 13' 20" |
| 5. | Marco Pinotti | Lampre | +1 h 15' 59" |
Klasyfikacja drużynowa
| Pozycja | Drużyna | Czas |
|---|---|---|
| 1. | Kelme | 259 h 14' 44" |
| 2. | ONCE | +4' 59" |
| 3. | Telekom | +41' 06" |
| 4. | Bonjour | +41' 49" |
| 5. | Rabobank | +51' 53" |
Przypisy
- ↑ PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
- ↑ Doping bei der Tour de France 1947 - heute (niem.)
- ↑ Jörg Jaksche: Doping, hypocrisy and a dog called Bella (ang.)
- ↑ Zabel admits to doping from 1996 to 2003 (ang.)
- ↑ Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy (ang.)
- ↑ Lance Armstrong comes clean (ang.)
- ↑ Jan Ullrich supports Lance (ang.)
- ↑ Les équipes du Tour de France 2001 (fr.)