| |||
Trasa Tour de France 2000 | |||
| Data | |||
|---|---|---|---|
| Etapów |
21 | ||
| Dystans |
3662 km | ||
| Czas zwycięzcy |
92 h 33' 08" | ||
| Zgłoszenia |
177 kolarzy | ||
| Ukończyło wyścig |
127 kolarzy | ||
| Podium | |||
| Pierwsze miejsce |
Lance Armstrong (anulowane) | ||
| Drugie miejsce | |||
| Trzecie miejsce | |||
| Pozostałe klasyfikacje | |||
| Górska | |||
| Punktowa | |||
| Młodzieżowa | |||
| Najaktywniejszych | |||
| Drużynowa | |||
87. Tour de France rozpoczął się 1 lipca we francuskim wesołym miasteczku Futuroscope, a zakończył się 23 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z 21 etapów, w tym 11 etapów płaskich, 2 etapów pagórkowatych, 5 etapów górskich i 3 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3662 km.
Klasyfikacje
Klasyfikację generalną wygrał po raz drugi z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Hiszpana Josebę Belokiego. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Kolumbijczyk Santiago Botero wygrał klasyfikację górską, a Hiszpan Francisco Mancebo był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Holender, Erik Dekker. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Kelme-Costa Blanca.
Doping
Przed startem wyścigu wszyscy zawodnicy obowiązkowo musieli się poddać badaniom. Badań tych nie przeszli trzej kolarze: Rosjanin Siergiej Iwanow z drużyny Farm Frites, Włoch Rossano Brasi z Team Polti i Słoweniec Andrej Hauptman z Vini Caldirola-Sidermec. We krwi wszystkich trzech wykryto zbyt duży poziom hematokrytu we krwi, co sugerowało stosowanie erytropoetyny (EPO). Cała trójka została wykluczona z rywalizacji.
Po zakończeniu 16. etapu testów antydopingowych nie przeszedł francuski kolarz Emmanuel Magnien. W jego krwi wykryto kortykosteroidy. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku.
W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach.
Drużyny
W tej edycji TdF wzięło udział 20 drużyn:
|
|
|
Etapy
| Etap | Data | Trasa | Dystans | Zwycięzca | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 1 lipca | Futuroscope | ITT 16,5 km | David Millar | |||
| 2 | 2 lipca | Futuroscope – Loudun | 194,0 km | Tom Steels | |||
| 3 | 3 lipca | Loudun – Nantes | 161,5 km | Tom Steels | |||
| 4 | 4 lipca | Nantes – Saint-Nazaire | TTT 70,0 km | ONCE | |||
| 5 | 5 lipca | Vannes – Vitré | 202,0 km | Marcel Wüst | |||
| 6 | 6 lipca | Vitré – Tours | 198,5 km | Léon van Bon | |||
| 7 | 7 lipca | Tours – Limoges | 205,5 km | Christophe Agnolutto | |||
| 8 | 8 lipca | Limoges – Villeneuve-sur-Lot | 203,5 km | Erik Dekker | |||
| 9 | 9 lipca | Agen – Dax | 181,0 km | Paolo Bettini | |||
| 10 | 10 lipca | Dax – Hautacam | 205,0 km | Javier Otxoa | |||
| 11 | 11 lipca | Bagnères-de-Bigorre – Revel | 218,5 km | Erik Dekker | |||
| 12 lipca | Dzień przerwy | ||||||
| 12 | 13 lipca | Carpentras – Mont Ventoux | 149,0 km | Marco Pantani | |||
| 13 | 14 lipca | Awinion – Draguignan | 185,5 km | José Vicente Garcia | |||
| 14 | 15 lipca | Draguignan – Briançon | 249,0 km | Santiago Botero | |||
| 15 | 16 lipca | Briançon – Courchevel | 173,5 km | Marco Pantani | |||
| 17 lipca | Dzień przerwy | ||||||
| 16 | 18 lipca | Courchevel – Morzine | 196,0 km | Richard Virenque | |||
| 17 | 19 lipca | Évian-les-Bains – Lozanna | 155,0 km | Erik Dekker | |||
| 18 | 20 lipca | Lozanna – Fryburg Bryzgowijski | 252,0 km | Salvatore Commesso | |||
| 19 | 21 lipca | Fryburg Bryzgowijski – Miluza | ITT 58,5 km | | |||
| 20 | 22 lipca | Belfort – Troyes | 254,5 km | Erik Zabel | |||
| 21 | 23 lipca | Paryż – Paryż (Champs-Élysées) | 138,0 km | Stefano Zanini | |||
Liderzy klasyfikacji po etapach
| Etap | Zwycięzca | Klasyfikacja generalna |
Klasyfikacja punktowa |
Klasyfikacja górska |
Klasyfikacja młodzieżowa |
Klasyfikacja drużynowa |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | David Millar | David Millar | David Millar | Marcel Wüst | David Millar | US Postal |
| 2 | Tom Steels | Tom Steels | ||||
| 3 | Tom Steels | |||||
| 4 | ONCE | Laurent Jalabert | David Cañada | ONCE | ||
| 5 | Marcel Wüst | Paolo Bettini | ||||
| 6 | Léon van Bon | Alberto Elli | Salvatore Commesso | Rabobank | ||
| 7 | Christophe Agnolutto | Marcel Wüst | ||||
| 8 | Erik Dekker | Erik Dekker | ||||
| 9 | Paolo Bettini | Erik Zabel | ||||
| 10 | Javier Otxoa | Javier Otxoa | Francisco Mancebo | |||
| 11 | Erik Dekker | |||||
| 12 | Marco Pantani | Banesto | ||||
| 13 | José Vicente García | |||||
| 14 | Santiago Botero | Santiago Botero | ||||
| 15 | Marco Pantani | |||||
| 16 | Richard Virenque | Kelme | ||||
| 17 | Erik Dekker | |||||
| 18 | Salvatore Commesso | |||||
| 19 | ||||||
| 20 | Erik Zabel | |||||
| 21 | Stefano Zanini | |||||
| Klasyfikacja końcowa | Erik Zabel | Santiago Botero | Francisco Mancebo | Kelme | ||
Podczas 2. etapu David Millar nosił żółtą koszulkę, a Lance Armstrong, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
Klasyfikacje końcowe
Klasyfikacja generalna
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | | US Postal | 92 h 33' 08" |
| 2. | Jan Ullrich | Telekom | +6' 02" |
| 3. | Joseba Beloki | Festina | +10' 04" |
| 4. | Christophe Moreau | Festina | +10' 34" |
| 5. | Roberto Heras | Kelme | +11' 50" |
| 6. | Richard Virenque | Polti | +13' 26" |
| 7. | Santiago Botero | Kelme | +14' 18" |
| 8. | Fernando Escartín | Kelme | +17' 21" |
| 9. | Francisco Mancebo | Banesto | +18' 09" |
| 10. | Daniele Nardello | Mapei | +18' 25" |
Klasyfikacja punktowa
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Erik Zabel | Telekom | 321 |
| 2. | Robbie McEwen | Farm Frites | 203 |
| 3. | Romāns Vainšteins | Vini Caldirola | 184 |
| 4. | Emmanuel Magnien | Française des Jeux | 157 |
| 5. | Erik Dekker | Rabobank | 138 |
Klasyfikacja górska
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Santiago Botero | Kelme | 347 |
| 2. | Javier Otxoa | Kelme | 283 |
| 3. | Richard Virenque | Polti | 267 |
| 4. | Pascal Hervé | Polti | 234 |
| 5. | Nico Mattan | Cofidis | 164 |
Klasyfikacja młodzieżowa
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | Francisco Mancebo | Banesto | 92 h 51' 17" |
| 2. | Guido Trentin | Vini Caldirola | +17' 48" |
| 3. | Grischa Niermann | Rabobank | +33' 57" |
| 4. | David Cañada | ONCE | +59' 35" |
| 5. | David Millar | Cofidis | +1 h 54' 54" |
Klasyfikacja drużynowa
| Pozycja | Drużyna | Czas |
|---|---|---|
| 1. | Kelme | 278 h 10' 47" |
| 2. | Festina | +13' 42" |
| 3. | Banesto | +18' 21" |
| 4. | Telekom | +40' 08" |
| 5. | Lotto | +1 h 11' 50" |
Przypisy
- ↑ PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
- ↑ Britian's Millar races to lead (ang.)
- ↑ Doping bei der Tour de France 1947 - heute (niem.)
- ↑ Zabel admits to doping from 1996 to 2003 (ang.)
- ↑ Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy (ang.)
- ↑ Lance Armstrong comes clean (ang.)
- ↑ Jan Ullrich supports Lance (ang.)
- ↑ Les équipes du Tour de France 2000 (fr.)