Teofila Lewenfisz-Wojnarowska

Teofila Lewenfisz-Wojnarowska
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1899
Łódź

Data i miejsce śmierci

31 maja 1984
Warszawa

profesor doktor nauk medycznych
Specjalność: pediatria
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1923 – pediatria
Uniwersytet Warszawski

Habilitacja

1951 – pediatria
Akademia Medyczna w Łodzi

Profesura

1954 (nadzwyczajny)

Odznaczenia

Teofila Teresa Lewenfisz-Wojnarowska z domu Marianko (ur. 26 sierpnia 1899 w Łodzi, zm. 31 maja 1984 w Warszawie) – polska lekarz pediatra specjalizująca się w nefrologii i reumatologii. Profesor nadzwyczajna doktor wszech nauk lekarskich.

Życiorys

Córka Jerzego. Studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w 1923 uzyskała tytuł doktora wszech nauk lekarskich i rozpoczęła pracę na Oddziale Chorób Wewnętrznych. Pod kierunkiem prof. Anastazego Landaua rozpoczęła pracę naukową, w 1928 podjęła pracę w Klinice Pediatrii kierowanej przez prof. Mieczysława Michałowicza i była tam zatrudniona do wybuchu II wojny światowej. W styczniu 1945 znalazła się w Łodzi, gdzie związała się zawodowo z Kliniką Pediatryczną Akademii Medycznej. W 1951 przedstawiła pracę Próba eozynofilowa w ostrych stanach biegunkowych i uzyskała stopień doktora habilitowanego, w 1952 zgodnie z decyzją Ministra Zdrowia otrzymała stanowisko Zastępcy Kierownika III Kliniki Pediatrycznej Akademii Medycznej w Warszawie. Od 1953 zasiadała w komisji Państwowego Instytutu Reumatologii jako konsultant ds. pediatrii. Rok później mianowano Teofilę Lewenfisz-Wojnarowską kontraktowym profesorem nadzwyczajnym, od 1960 do 1969 kierowała II Katedrą i II Kliniką Pediatryczną.

Została pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kw. W-VII-13, rząd 8, grób 21).

W 1924 zawarła związek małżeński z Henrykiem Lewenfisz-Wojnarowskim, z którym miała córkę Wandę (1933-2002) i syna Mariana (1927-1999).

Dorobek naukowy

Prof. Teofila Lewenfisz-Wojnarowska pozostawiła ponad 120 prac naukowych dotyczących pediatrii z zakresu nefrologii i reumatologii dziecięcej. Prowadziła szczegółowe badania nad zespołem nerczycowym, oceną wskaźników oczyszczania i uszkodzenia nerek podczas przebiegu tocznia rumieniowatego oraz patogenezą obrzęków.

Publikacje

  • Uwagi w sprawie wartości diety jabłkowej na podstawie spostrzeżeń klinicznych /1938/ (współautor Rajmund Barański)
  • O zespole zapaści /1949/;
  • O leczeniu choroby reumatycznej u dzieci /1950/ (współautor Stanisław Popowski);
  • Przypadek reumatycznego zapalenia opon mózgowych /1950/;
  • Próby ustalenia tła gośćcowego w schorzeniach oczu /1951/;
  • Na marginesie nowych badań z dziedziny reumatologii /1951/;
  • Choroba reumatyczna i inne choroby tkanki łącznej u dzieci /1957/;
  • O dziecku chorym na serce /1958/;
  • Pediatria /1964/ (współautorka).

Odznaczenia

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.