Teleśnica Sanna
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

bieszczadzki

Gmina

Ustrzyki Dolne

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-700

Tablice rejestracyjne

RBI

SIMC

0996330

Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
49°21′21″N 22°30′35″E/49,355833 22,509722

Teleśnica Sanna (lub Telesznica Sanna) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne. Teleśnica Sanna formalnie powstała w latach dziewięćdziesiątych XX wieku i ma status wsi. Przed rokiem 1530 istniała wieś o tej samej nazwie w odległości ok 600 m od obecnego położenia.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej Teleśnica Sanna byli Józef Niesiołowski i spadkobiercy Trzecieskiego. Do roku 1939 we wsi znajdował się dwór, którego właścicielami byli Emil Roiński i Jan Rutkowski,

Między 1945 a 1951 ówczesna Teleśnica Sanna była wsią w obrębie ZSRR. Bezpośrednio przed zmianą przebiegu granic państw, w 1951 roku, mieszkańców Teleśnicy Sannej wysiedlono, a w momencie zmiany granic wieś przestała istnieć. W 1952 w zabudowaniach nieistniejącej radzieckiej wsi Teleśnica Sanna utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne. Zostało ono zlikwidowane w latach 60. XX wieku wraz z przygotowywaniem terenu pod zalanie przez wody Sanu. Do momentu zalania przetrwała część zabudowy wioski, dawne baraki dla pracowników PGR i budynek dawnej szkoły, natomiast bezpośrednio przed zalaniem rozebrano murowaną cerkiew teleśnicką. Pozostałości po wsi Teleśnica Sanna zostały całkowicie zalane w wyniku uruchomienia zapory na Sanie.

Z ówczesnej Teleśnicy Sannej pochodziła Aleksandra Niesiołowska, uczestniczka powstania styczniowego z lat 1863–1864, córka właściciela wsi Teleśnica i Sokole Anzelma Niesiołowskiego. We wsi mieszkał również syn Jana Rutkowskiego, Kazimierz Rutkowski, artysta malarz i legionista, założyciel grupy artystycznej „Zwornik”.

W latach 80. XX wieku na półwyspie zwanym potocznie „Półwyspem Brossa” zamieszkał Krzysztof Bross. Półwysep ten był wzgórzem, u stóp którego leżała dawna Teleśnica Sanna, i na którym znajdował się przysiółek gdzie wypasano bydło. Zasiedlenie tego miejsca przez jedną rodzinę stało się przyczynkiem do utworzenia wsi Teleśnica Sanna.

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1289 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 175857
  4. ↑ Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części - Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [dostęp 2023-08-20] (pol.).
  5. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 221.
  7. 1 2 Portal, Teleśnica Sanna. To jedna z tych wiosek, które po utworzenia Zalewu Solińskiego zniknęły na zawsze z krajobrazu [online], wBieszczady - bieszczadzki portal informacyjno-turystyczny, 19 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-20] (pol.).
  8. ↑ Edyta Wilk, Sanna piękniejsza niż życie… - "Burza nad Sanną" [online], Tygodnik Sanocki, 29 lutego 2020 [dostęp 2022-03-04] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.