Łobozew Górny
wieś

Kościół parafialny
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

bieszczadzki

Gmina

Ustrzyki Dolne

Liczba ludności (2011)

285

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-700

Tablice rejestracyjne

RBI

SIMC

0361650

Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
49°24′13″N 22°30′39″E/49,403611 22,510833

Łobozew Górny – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszego Serca Jezusowego.

Historia

Założona w 1526 roku.

W połowie XIX wieku właścicielkami posiadłości tabularnej w Łobozewie były Franciszka i Elżbieta Leszczyńskie.

Pod koniec XIX w. jako właścicielka tabularna Łobozewa figurowała Maria Leszczyńska, żona Emila Leszczyńskiego, który także był właścicielem majątku w Łobozewie. Istniał tam dwór rodziny Leszczyńskich (później ulokowano w nim szkołę). Na początku 1896 Emil Leszczyński zbył Łobozew na rzecz Majera Wołoskiego z Wańkowej.

Od października 1939 do sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.

W latach 1952–1954 miejscowość była siedzibą gminy Łobozew.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zabytki

We wsi znajduje się kościół drewniany, rzymskokatolicki, pw. Najświętsze Serce Jezusa z 1887. Kościół w XIX i XX wieku przebudowywano, w 2002 gruntownie wyremontowano. Jest to budynek jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, dach dwukalenicowy. Strop wklęsły, w kształcie odwróconego kadłuba łodzi, po bokach płaski. Okna zamknięte łukiem ostrym. Wyposażenie współczesne poza krzyżem procesyjnym z XIX w. W pobliżu kościoła dzwonnica drewniana konstrukcji słupowe, szalowana deskami.

Zobacz też

Łobozew Dolny

Przypisy

  1. ↑ Wieś Łobozew Górny w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2018-03-09], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-04].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 696 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 73000
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 117.
  8. ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielk. Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Złoczów: 1886, s. 108.
  9. ↑ Łobozew. iustrzykidolne.pl. [dostęp 2015-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-19)].
  10. ↑ Łobozew. bieszczady.net.pl. [dostęp 2015-06-01].
  11. ↑ Stanisław Orłowski: Nieznane Bieszczady i Pogórza. e-gory.pl, 2006-10-13. [dostęp 2015-06-01].
  12. ↑ Kronika. Zmiana własności. „Gazeta Sanocka”. Nr 52, s. 3, 29 marca 1896.

Bibliografia

  • "Kościoły drewniane karpat Polska i Słowacja" - M. i A. Michniewscy, M. Duda, S. Wypych. Rewasz, Pruszków 2006.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.