Tadeusz Borowski (aktor)

Tadeusz Borowski
	; Tadeusz Borowski (2014), Teatr Syrena
Data i miejsce urodzenia	9 lipca 1941 ; Warszawa
Data i miejsce śmierci	3 marca 2022 ; Warszawa
Zawód	aktor
Lata aktywności	1962–2022
	Zespół artystyczny
	Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie
	Odznaczenia
	;

Tadeusz Jerzy Borowski (ur. 9 lipca 1941 w Warszawie, zm. 3 marca 2022 tamże) – polski aktor i lektor. Wieloletni członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

Wczesne lata

Wychowywał się na warszawskim Powiślu. W dzieciństwie marzył, by być strażakiem, a matka chciała, żeby został księdzem. W młodości pływał, jeździł konno i trenował szermierkę. Przez dwa lata trenował boks i w wieku 16 lat został mistrzem Warszawy. Uczęszczał do XXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Czackiego, następnie rozpoczął studia na Wydziale Aktorskim stołecznej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, gdzie jego wykładowcami aktorstwa byli Aleksander Bardini i Jan Kreczmar. Jego rolą dyplomową był Malvolio w Szekspirowskiej komedii Wieczór Trzech Króli. Na ostatnim roku studiów wystąpił jako pastor Kimball i żebrak w musicalu Opera za trzy grosze Bertolta Brechta w reż. Aleksandra Bardiniego. Studia ukończył z wyróżnieniem w 1963.

Kariera sceniczna

W 1962 zadebiutował na scenie Teatru Narodowego jako dworzanin w komedii Aleksandra hr. Fredry Zemsta w reż. Ewy Bonackiej. W 1963 Ali Bunsch zaangażował go do Teatru Wybrzeże w Gdańsku, co wkrótce potem zostało zatwierdzone przez dyrektora teatru, Jerzego Golińskiego. W latach 1963–1966 w gdańskim Teatrze Wybrzeże zagrał ponad 28 ról, z czego połowę stanowiły nagłe zastępstwa, w tym służącego Ździebełko i Harpagona (w zastępstwie za chorego Zenona Burzyńskiego) w komedii Skąpiec Moliera (1963) w reż. Kazimierza Brauna, Wengierowicza – syna w Ten wariat Płatonow Antoniego Czechowa (1964) w reż. Jerzego Golińskiego, górala w wodewilu Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale z muzyką Jana Stefaniego do libretta Wojciecha Bogusławskiego (1964) w reż. Jerzego Golińskiego, Agustina w Komu bije dzwon Ernesta Hemingwaya (1964) w reż. Jerzego Golińskiego, narratora w Śmierci gubernatora Leona Kruczkowskiego (1964) w reż. Kazimierza Brauna, zamachowca w Królu IV Stanisława Grochowiaka (1964) w reż. Piotra Paradowskiego, Nicka w Kto się boi Virginii Woolf? Edwarda Albeego (1965) w reż. Jerzego Golińskiego, Teklińskiego w Ktoś nowy Marka Domańskiego (1965) w reż. Jerzego Golińskiego, Schweizerkasa w Matce Courage i jej dzieciach Bertolta Brechta (1966) w reż. Jerzego Golińskiego, Zenona Isauryjczyka w Romulusie Wielkim Friedricha Dürrenmatta (1966) w reż. Piotra Paradowskiego, Pierwszego Radnego w dramacie Jan Maciej Karol Wścieklica (1966) Witkacego w reż. Zbigniewa Bogdańskiego oraz pisarza i porucznika von Rutty w Namiestniku Rolfa Hochhutha (1966) w reż. Jerzego Golińskiego.

W 1966 został zaangażowany przez Kazimierza Dejmka do warszawskiego Teatru Narodowego, gdzie został obsadzony w roli wieśniaka w komedii Fredrowskiej Nowy Don Kiszot czyli sto szaleństw (1966) w reż. Józefa Wyszomirskiego, sztuce Tadeusza Różewicza Wyszedł z domu (1966) w reż. Wandy Laskowskiej, jako Akast w komedii Moliera Mizantrop (1967) w reż. Henryka Szletyńskiego, w roli młodzieńca w Kordianie Juliusza Słowackiego (1967) w reż. Dejmka, w roli młodzieńca na balu, diabła i Jana w Dziadach Adama Mickiewicza (1967) w reż. Dejmka, Lyzandera w komedii szekspirowskiej Sen nocy letniej (1968) w reż. Wandy Laskowskiej, w roli rzemieślnika w Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego (1969) w reż. Adama Hanuszkiewicza i Jegomościa w Świętej Joannie George’a Bernarda Shawa (1969) w reż. Hanuszkiewicza. W 1969 na znak buntu przeciwko odwołaniu z Narodowego Kazimierza Dejmka w rezultacie marcowej afery z mickiewiczowskimi Dziadami i w reakcji na powołanie na jego miejsce Hanuszkiewicza, w latach 1969–1970 związał się z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie, gdzie zaproszenie dyrektora Kazimierza Brauna zagrał reżysera w Akcie przerwanym Tadeusza Różewicza (1970) i Lenina w Szóstym lipca Michała Szatrowa (1970). W latach 1970–1972 ponownie występował w Teatrze Narodowym w Warszawie. Od 1972 był związany z warszawskim Teatrem Ateneum im. Stefana Jaracza.

Kariera ekranowa

Występował w Teatrze Telewizji, m.in. w Za kulisami Cypriana Kamila Norwida w reż. Kazimierza Brauna (1966), w Legendzie Stanisława Wyspiańskiego w reż. Lecha Wojciechowskiego (1967), w Śpiewie z pożogi Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w reż. Krystyny Sznerr (1968), w Braciach Karamazow Fiodora Dostojewskiego w reż. Jerzego Krasowskiego (1969), Dwóch teatrach Jerzego Szaniawskiego w reż. Kazimierza Brauna (1972), w spektaklu Romeo i Julia Williama Szekspira w reż. Jerzego Gruzy (1974) oraz w Balu manekinów Brunona Jasieńskiego w reż. Janusza Warmińskiego (1979), w Indyku Sławomira Mrożka w reż. Macieja Wojtyszki (1990) i w roli szefa Policji w Królu Edypie Sofoklesa w reż. Gustawa Holoubka (2005). Brał udział w realizacjach Teatru Telewizji TVP dla najmłodszych widzów, m.in. w Bajkach pana Perrault w reż. Anette Olsen i Jerzego Sztwiertni (1974–1976) jako Kadet Rousselle.

W 1964 pojawił się po raz pierwszy na planie filmowym w epizodycznej roli uczestnika bójki na molo w dramacie psychologiczno–obyczajowym Zbigniewa Kuźmińskiego Banda. Pierwszą dużą i jednocześnie jedną z głównych ról doktora Adama Rawicza zagrał w dramacie psychologicznym Romana Załuskiego Kardiogram (1971). Był narratorem w polskiej wersji językowej radzieckiego serialu przygodowo-wojennego Siedemnaście mgnień wiosny (1974).

Odznaczenia i nagrody

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1978), Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1988) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003).

W 1971 otrzymał wyróżnienie na XII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Mefista w sztuce Jerzego S. Sito Pasja Doktora Fausta w reż. Tadeusza Minca w Teatrze Narodowym w Warszawie. W 1977 został uhonorowany Nagrodą Państwową RFSRR za rolę Eugeniusza Truszczyńskiego w filmie Zapamiętaj imię swoje (1974) w reż. Siergieja Kołosowa.

Śmierć

Zmarł 3 marca 2022 w Warszawie w wieku 80 lat. 24 marca 2022 został pochowany na cmentarzu parafialnym w Hornówku w gminie Izabelin.

Filmografia

Banda (1964) – uczestnik bójki na molo
Kardiogram (1971) – doktor Adam Rawicz
Na przełaj (1971) – Rysiek, brat Grażyny
Zaraza (1971) – doktor Adam Rawicz
Ogłoszenie matrymonialne (1972) – inżynier
Z tamtej strony tęczy (1972) – lekarz, kolega Teresy
Zniszczyć pirata (1972)
Rozwód (Scheidungsprozess) (1973) – Janek
Śledztwo (1973) – Gregory, inspektor Scotland Yardu
Godzina za godziną (1974) – Paweł, przyjaciel Tadeusza, mąż Teresy
Zapamiętaj imię swoje (1974) – Eugeniusz Truszczyński
Dyrektorzy (serial telewizyjny) (1975) – Szymanek
Jarosław Dąbrowski (1975) – Teofil Dąbrowski
Znaki szczególne (1976) – inżynier Zdzisław Rudnik, zastępca kierownika zakładu prefabrykacji
Gdzie woda czysta i trawa zielona (1977) – sekretarz Kuriata
Znak orła (serial telewizyjny) (1977) – rycerz Wincenty, starosta wielkopolski
Pogrzeb świerszcza (1978) – Roman
Wściekły (1979) – inżynier Rudnik
Sekret Enigmy (1979) – Marian Rejewski
Tajemnica Enigmy (serial telewizyjny) (1979) – Marian Rejewski
Zielony ptak (Der Grüne Vogel) (1980)
Misja (serial telewizyjny) (1980)
Wielka majówka (1981) – inżynier wynalazca rozmawiający z Julkiem
Blisko, coraz bliżej (serial telewizyjny) (1982–1986) – Kazimierz Borucki, mąż Anny
Jeśli się odnajdziemy (1982) – Wojciech Brożyński, zastępca kierownika ośrodka
1944 (1984) (serial telewizyjny) (odc. 3. Jan)
Rycerze i rabusie (serial telewizyjny) (1984) – Mikołaj Tarnowski
Och, Karol (1985) – Tadek, kolega Karola
Przyłbice i kaptury (serial telewizyjny) (1985) – Kuno von Lichtenstein
Rajska jabłoń (1985) – lekarz Romana
Maskarada (1986) – „odpowiedzialny”
Brawo mistrzu (1987); film TV
Modrzejewska (serial telewizyjny) (1989) – Siergiej S. Muchanow, mąż Marii Kalergis, prezes dyrekcji Warszawskich Teatrów Rządowych
Maria Curie (Marie Curie, une femme honorable) (1990) – lekarz na froncie
Koniec gry (1991) – psychoanalityk
Jan Lechoń (1991) – narrator
Kuchnia polska (serial telewizyjny) (1991–1993) – Stępiński, znajomy Biesiekierskich
Zespół adwokacki (1994) – przewodniczący składu orzekającego w sprawie Malaka w Sądzie Apelacyjnym w Łodzi
Młode wilki (1995) – inżynier Bukowski
Milles, Les (1995) – architekt Bernard Zippert
Ekstradycja 2 (serial telewizyjny) (1996) – bankowiec u „Bossa”
Klan (serial telewizyjny) (1997–2010) – Stanisław Szajkowski, dyrektor Banku Północnego (2000)
Królowa złodziei (1997) (Marion du faouet – chef de volerus) – Le Vicomte
Ostatnia misja (1999) – pracownik „rent a car”
M jak miłość (serial telewizyjny) (2001–2003, 2017) – 2 role: Doktor Siemasz, lekarz w szpitalu w Gródku (odc. 32, 43, 44, 46, 48, 52, 61, 136), lekarz (odc. 1285, 1289, 1290, 1291)
Chopin. Pragnienie miłości (2002) – doktor Sanchez
Przedwiośnie (2002) – Józef Haller
Samo życie (serial telewizyjny) (2002–2010) – Artur Kuźmiński, inspektor w Kuratorium Oświaty w Warszawie, przyjaciel Henryka Rowickiego
Sfora: Bez litości (2002) – członek Rady Polityki Pieniężnej
Sfora (serial telewizyjny) (2002) – członek Rady Polityki Pieniężnej
Czwarta władza (serial telewizyjny) (2004)
Dziupla Cezara (serial telewizyjny) (2004) – strażak
Fałszerze – powrót Sfory (serial telewizyjny) (2006) – Bartels, prezes nadzoru bankowego
Hania (2007) – ojciec Wojtka
Barwy szczęścia (serial telewizyjny) (2007–2012, 2014–2015, 2018) – Karol, ojciec Marty
Balladyna (The Bait) (2009) – doktor
Na dobre i na złe (2011) – Julian Zapała, ojciec Przemka (odc. 448, 449)
Ojciec Mateusz (2012, 2020) 2 role: profesor Adam Kotoński (odc. 103), January Sapalski (odc. 300, 301)
Lekarze (2012–2014) – profesor Stanisław Mich
Aż po sufit! (2015) – Tadeusz Treder, ojciec Joanny
Ultraviolet (2017) – Karol Augustyn (odc.10)
Komisarz Alex (2017) – Lorenzo Testi (odc.129)
Blondynka (2018) – profesor Kubica (odc. 79, 88, 90)

Dokumenty

„Widzę Ciebie Warszawo sprzed laty...” (2000) – lektor
Ułani, ułani... (1998) – lektor
Czy musieli zginąć... (1997) – narrator
Pierwszy ułan Drugiej Rzeczypospolitej (1994) – narrator
Tadeusz Komorowski „Bór” (1994) – lektor
Powrót Paderewskiego (1991) – narrator

Polski dubbing

* Mary Poppins powraca (2018) – Binokl

Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara (2017) – kapitan Toms
Piękna i Bestia (2017)
Lwia Straż (2016–2020) –

Zazu (dialogi),
Mjomba (odc. 18)

Paddington (2015) – jeden z geografów
Biegiem przez las (2012) – Dziadek
Scooby Doo i miecz samuraja (2009) - Takagawa
Byli sobie podróżnicy (druga wersja dubbingowa, 2009)
Batman (2008) –

ochroniarz (odc. 52),
dr Matthew Thorne (odc. 53)

Scooby Doo i śnieżny stwór (2007) – profesor
Naruto (2007) –

Hiruzen Sarutobi Trzeci Hokage,
Manda,
Senta,
Hiashi Hyūga (odc. 79)

Za linią wroga II: Oś zła (2007) – Weylon Armitage
Ben 10 (wrzesien 2006) – Kraab (odc. 5)
Lassie (2006) – McBane
Było sobie życie (2006) –

Szef z centrum chromosomów (odc. 1),
jeden z neutrofilów (odc. 2),
jeden z enzymów (odc. 2)

Jan Paweł II (2006)
Kim Kolwiek (2005–2007) – Dementor
Oliver Twist (2005)
Co nowego u Scooby’ego? (2004) – Starożytny (odc. 18)
Kaczor Dodgers (2004–2006) –

prezydent Kosmosu (odc. 3b),
mistrz Moloch (odc. 37a)

Król Lew III: Hakuna matata (2004) – Zazu
Looney Tunes znowu w akcji (2004) – reżyser filmu z Batmanem
Scooby Doo i meksykański potwór (2003) – duch Señora Otero
Country Miśki (2003) – Elton John
Nieustraszeni ratownicy (2002–2003) –

Pierce (odc. 30b),
dr Elder (odc. 31b)

Dragon Ball Z: Fuzja (2002) – Hoi
Dragon Ball Z: Atak smoka (2002) – Hoi
Atomówki (2001) –

Piaskowy Dziadek (odc. 17a),
Majstersztyk (odc. 27a),
policjant z Citiesville (odc. 28a)

Scooby-Doo i oporny wilkołak (2000) –

narrator,
Dżyngis Kong

Przygody Mikołaja (2000)
Scooby i Scrappy Doo (2000) –

jeden z braci Balton (odc. 22c),
John Bitsy (odc. 25b),
Mięśniak Melon (odc. 28b)

Timon i Pumba (2000) – Zazu
Muppety z kosmosu (1999) – lektor
Walter Melon (1999–2000)
Król Lew II: Czas Simby (1999) – Zazu
Dawno temu w trawie (1999) – Slim
Flintstonowie (trzecia wersja dubbingowa, 1998)
Trzy dni, aby wygrać (1998) – Teo
Droopy, superdetektyw (1998) –

tata (odc. 9),
Rockfor (odc. 12)

Conan – łowca przygód (1998) – narrator
Star Trek: Voyager (1997) –

Dereth (odc. 5),
Lord Burleigh (odc. 13)

Kot Billy (pierwsza wersja, 1997) – Pan Hubert
Pinokio (1997) – świerszcz Pepe
Freakazoid! (1997–1999) – narrator
Król i ptak (1997) – Król Karol V + III = VIII + VIII = XVI
101 Dalmatyńczyków (1997) –

kapitan policji,
reporter z TV

Tom i Jerry (1997) – król (odc. 111)
Szczenięce lata Toma i Jerry’ego (1997) – narrator (odc. 48a, 48c, 49a)
Richie milioner (1996) –

dziennikarz,
reporter

Wieczór z muppetami (1996–1997)
Opowieść wigilijna Myszki Miki (1996) –

lektor,
kwestujący na biednych #1 (Szczur z Przygód Ichaboda i Pana Ropucha)

Dzieciaki do wynajęcia (1996) – Larry Keyvey
Stinky i Jake przedstawiają (1996–1998) – Yves Karaluszak
Toy Story (1996) –

robot,
dowództwo z reklamy,
komentator sportowy

Taz-Mania (pierwsza wersja dubbingowa, 1996) – Bull Aligator
Nowe przygody Madeline (1996, 2002–2003) – narrator
Objawienia w Fatimie (1996) – mer
Myszka Miki i przyjaciele (1996–1997) –

lektor,
duch #4 (odc. 25c),
sąsiad (odc. 43c),
burmistrz miasteczka terroryzowanego przez Pete’a (odc. 47a),
narrator (odc. 48c, 64c)
juror (odc. 59a),
konferansjer (odc. 59a),
fotograf (odc. 59a)

Mój sąsiad Totoro (pierwsza wersja dubbingowa, 1996) – lektor
Bombik (1995) – narrator
Aladyn (pierwsza wersja dubbingowa, 1995–1998) – lektor
Albert, piąty muszkieter (1995–1996) – kardynał Richelieu
Tex Avery przedstawia (1995) –

narrator (odc. 4, 13),
Kot, który nienawidził ludzi (odc. 30)

Mała syrenka (pierwsza wersja dubbingowa, 1995) – ryba, która nienawidziła śmiechu (odc. 19)
Przygody Myszki Miki i Kaczora Donalda (pierwsza wersja dubbingowa, 1994–1995) –

lektor,
narrator,
wewnętrzny głos Donalda (odc. 5a)

Król Lew (1994) – Zazu
Beethoven 2 (1994) – lektor
Dzielny Agent Kaczor (pierwsza wersja dubbingowa, 1994) –

lektor,
Zakuty Dziób

Tajemnica trzynastego wagonu (1994) – Głos spikera na stacji kolejowej w Hanowerze
Tajna misja (1993–1994) – Neville Savage
Wędrówka do domu (1993) – lektor
Pan niania (1993) – lektor
Tom i Jerry – Ale kino! (1993, pierwsza wersja dubbingowa) – lektor
Kroniki młodego Indiany Jonesa (1993) –

major Boucher (odc. 5),
major Bilideau (odc. 8)

Nowe przygody Kubusia Puchatka (1992–1993) –

lektor (odc. 1-29, 32a, 34-36, 38-42, 47-50),
Mieszkaniec osady Prosiaczków (odc. 5)

Mahabharata (1992) – Wjasa
Łebski Harry (1991–1998) –

lektor,
hycel (odc. 2a),
strażnik (odc. 9b),
kierownik sali (odc. 11a)

Wesoła siódemka (1991–1992) – lektor
Leśna rodzina (1991) –

lektor (odc. 1-3),
Leśniczy (odc. 1-3)

Inspektor Gadżet (1991) – lektor (odc. 66-81)
Kacze opowieści. Poszukiwacze zaginionej lampy (1991) – dżin
Chip i Dale: Brygada RR (1991–1992) –

lektor (odc. 7-15, 17-65),
prezenter telewizyjny (odc. 22),
prognostyk (odc. 52)

Kacze opowieści (1991–1993) –

lektor (odc. 1-7, 9-13, 15-23, 25, 27-100),
detektyw Shedlock Jones (odc. 25),
król Mung Ho (odc. 67),
Wesoły Jack (odc. 71),
Pulpon, członek bractwa Złotej Gęsi (odc. 79, 80)
reporter programu „Otwarte studio” (odc. 87)

Historie biblijne (pierwsza wersja dubbingowa, 1990)
Bajarz (1990) – król (odc. 6)
Wuzzle (1988) –

lektor,
narrator,
Studnia Życzeń (odc. 8),
konferansjer show Hipki (odc. 8)

Smerfy (1988, 1993–1994) –

druid (pierwsza wersja odc. 74),
lektor (odc. 117-144, 148-153, 175-187, 189-202, 205-222)

Tylko Manhattan (1988) – Cutter Amberville
Odyseja (1987) – narrator
Ostatnie dni Pompei (1987) – Arbaces
Pustelnia parmeńska (1985) – narrator
Lisek Vuk (1984) – narrator
Hotel Polanów i jego goście (1983) – doktor Gottschling
Krach operacji „Terror” (1983) –

narrator,
Saulski

Czarodziejski kleks (1982) – ojciec
Kasztany miłości (1974) – Luigi Vivarelli
Siedemnaście mgnień wiosny (1974) – narrator

Przypisy

↑ Żegnamy Tadeusza Borowskiego. Teatr Ateneum, 2022-03-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-06)].
1 2 3 4 5 „Gazeta Olsztyńska”, Mateusz Przyborowski To jest rzeźnia, a nie szkółka, Nr 248/2016-10-22.
1 2 3 KrzysztofK. Lubczyński KrzysztofK., Dobry rycerz wszędzie straszny, „Trybuna”, 67, 20 marca 2009 .
↑ Tadeusz Borowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2021-04-09] .
1 2 3 GabrielaG. Pewińska GabrielaG., Ważny adres - Obrońców Westerplatte w Sopocie. Tu mieszkał w latach 60. Tadeusz Borowski - aktor teatralny i filmowy [online], „Gdańsk Nasze Miasto”, 2 stycznia 2008 .
↑ Zenon Burzyński, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2023-02-20] .
↑ JerzyJ. Armata JerzyJ., Tadeusz Borowski – na scenie, na ekranie i w dubbingu [online], Stowarzyszenie Filmowców Polskich, 9 lipca 2021 [dostęp 2023-11-09] .
↑ M.P. z 2003 r. nr 34, poz. 445 – pkt 4.
↑ Odznaczenia dla zasłużonych pracowników Teatru Ateneum. prezydent.pl, 31 marca 2003.
↑ Nie żyje Tadeusz Borowski. Aktor miał 81 lat. Onet.pl, 2022-03-04.
↑ Ostatnia droga Tadeusza Borowskiego. Wybitnego aktora pożegnały wielkie sławy. fakt.pl, 2022-03-24.

Linki zewnętrzne

Tadeusz Borowski w bazie IMDb (ang.)
Tadeusz Borowski w bazie Filmweb
Tadeusz Borowski w bazie filmpolski.pl
Tadeusz Borowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2021-04-09] .
Tadeusz Borowski na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[ateneum-1] Żegnamy Tadeusza Borowskiego. Teatr Ateneum, 2022-03-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-06)].

[go-2] 1 2 3 4 5 „Gazeta Olsztyńska”, Mateusz Przyborowski To jest rzeźnia, a nie szkółka, Nr 248/2016-10-22.

[trybuna-3] 1 2 3 KrzysztofK. Lubczyński KrzysztofK., Dobry rycerz wszędzie straszny, „Trybuna”, 67, 20 marca 2009 .

[ET25-4] Tadeusz Borowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2021-04-09] .

[gdansk-5] 1 2 3 GabrielaG. Pewińska GabrielaG., Ważny adres - Obrońców Westerplatte w Sopocie. Tu mieszkał w latach 60. Tadeusz Borowski - aktor teatralny i filmowy [online], „Gdańsk Nasze Miasto”, 2 stycznia 2008 .

[6] Zenon Burzyński, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2023-02-20] .

[sfp-7] JerzyJ. Armata JerzyJ., Tadeusz Borowski – na scenie, na ekranie i w dubbingu [online], Stowarzyszenie Filmowców Polskich, 9 lipca 2021 [dostęp 2023-11-09] .

[8] M.P. z 2003 r. nr 34, poz. 445 – pkt 4.

[9] Odznaczenia dla zasłużonych pracowników Teatru Ateneum. prezydent.pl, 31 marca 2003.

[10] Nie żyje Tadeusz Borowski. Aktor miał 81 lat. Onet.pl, 2022-03-04.

[11] Ostatnia droga Tadeusza Borowskiego. Wybitnego aktora pożegnały wielkie sławy. fakt.pl, 2022-03-24.