Ryszard Pacławski
Data i miejsce urodzenia

1 października 1958
Załuż

Stopień instruktorski

harcmistrz

Organizacja harcerska

Związek Harcerstwa Polskiego

Naczelnik Związku Harcerstwa Polskiego
Okres sprawowania

od 1990
do 2000

Odznaczenia

Ryszard Pacławski (ur. 1 października 1958 w Załużu) – polski prawnik, działacz harcerski i skautowy, harcmistrz, w latach 1990–2000 Naczelnik ZHP, pracownik spółek Skarbu Państwa.

Życiorys

Wykształcenie

Absolwent Technikum Mechanicznego w Sanoku z 1978 z tytułem technika mechanika o specjalności obróbka skrawaniem. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji w filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Rzeszowie. Był słuchaczem Podyplomowego Studium Zagadnień Legislacyjnych na Uniwersytecie Warszawskim i Podyplomowego Studium Zarządzania Spółkami w Szkole Głównej Handlowej.

Harcerstwo

Działalność w harcerstwie rozpoczął w rodzinnym Sanoku w 1967 r. Najpierw był zuchem, a potem m.in. zastępowym, przybocznym, drużynowym, zastępcą komendanta szczepu, od 1977 podharcmistrzem, przewodniczącym kręgu studenckiego, od 1982 komendantem hufca Sanok (ponownie wybrany pod koniec 1984), od 21 kwietnia 1989 działającym w Domu Harcerza w Sanoku. Otrzymał stopień harcmistrza Polski Ludowej. Funkcję zastępcy Naczelnika ZHP ds. programowych pełnił od kwietnia do grudnia 1990. W dniu 7 grudnia 1990 został wybrany na funkcję Naczelnika ZHP i pełnił tę funkcję przez trzy kadencje – do 18 listopada 2000, gdy złożył rezygnację. Był najmłodszym w historii Naczelnikiem ZHP.

W latach 1997–1999 był przewodniczącym Rady Programowej Rozgłośni Harcerskiej. W latach 1997–2010 przez trzy kadencje był Sekretarzem Generalnym Światowej Skautowej Unii Parlamentarnej (World Scout Parliamentary Union) – międzynarodowej organizacji skupiającej parlamentarzystów z ok. 70 krajów świata. W 2005 opublikował książkę Gra o harcerstwo przedstawiającą jego ocenę wydarzeń wokół Związku Harcerstwa Polskiego, w przełomowych latach dla polskiego harcerstwa podczas pełnienia funkcji Naczelnika ZHP.

Działalność polityczna

Jako członek PZPR przed wyborami parlamentarnymi w 1985 był anonsowany jako kandydat na posła Sejm PRL IX kadencji z okręgu nr 35 Krosno, jednak ostatecznie nie znalazł się na liście wyborczej. W 1988 został wybrany radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie. Przed wyborami parlamentarnymi w 1989 jego kandydatura na posła Sejmu kontraktowego została wysunięta przez Radę Chorągwi ZHP w Krośnie. W wyborach parlamentarnych 1993 kandydował do Senatu RP III kadencji w województwie krośnieńskim, zgłoszony przez Komitet Wyborczy „Służba Dziecku”. Był członkiem Rady ds. Młodzieży przy Prezydencie RP (1994–1995), członkiem zespołu doradców w Kancelarii Prezydenta RP (1995–1996).

Praca zawodowa

W latach 1991–1992 przewodniczący rady nadzorczejŚwiata Młodych”. Od stycznia 1999 r. – doradca członka zarządu Telewizji Polskiej S.A., następnie dyrektor Biura Oddziałów Terenowych TVP, w latach 2000–2002 dyrektor Biura Programów Regionalnych TVP. W lutym 2002 r. objął stanowisko dyrektora TVP 3 Regionalnej. Na początku 2004 r., w wyniku odbywającego się konkursu, był blisko objęcia funkcji prezesa TVP SA (jego kandydatura została zgłoszona przez Sojusz Lewicy Demokratycznej). W dniu 17 lutego 2004 r. Rada Nadzorcza TVP SA powołała go na funkcję członka zarządu TVP SA ds. programowych. 28 września 2004 został zawieszony w czynnościach członka zarządu. Przez dłuższy czas Ryszard Pacławski był zawieszony, ponieważ w Radzie Nadzorczej nie było wystarczającej większości głosów, by go odwołać ze stanowiska lub na nie przywrócić. Pacławski tuż po zawieszeniu złożył w Sądzie Gospodarczym w Warszawie pozew o uchylenie uchwały Rady Nadzorczej. Odnosząc się do zawieszenia jego oraz Marka Hołyńskiego (9 czerwca 2005) stwierdził, że była to realizacja koncepcji dotyczącej przejęcia władzy w TVP. 8 maja 2006 r. wraz z całym zarządem zakończył kadencję członka zarządu TVP. Minister Skarbu Państwa udzielił mu absolutorium za rok 2004.

Od lutego 2008 doradca zarządu, a od 1 sierpnia 2008 do 14 października 2010 wiceprezes zarządu ds. komunikacji korporacyjnej Polskich Sieci Elektroenergetycznych Operator SA. Od października 2016 r. prezes zarządu VARSO Sp. z o.o..

W czerwcu 1987 został członkiem zarządu Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka. Został członkiem warszawskiego Koła Towarzystwa Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej.

Odznaczenia

Przypisy

  1. Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 119. ISBN 83-87450-00-6.
  2. Sanoccy harcerze przed nowymi zadaniami. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 1 (328) z 1-10 stycznia 1985.
  3. Józef Ząbkiewicz. Dom i jego gospodarze. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 13 (484) z 1–10 maja 1989.
  4. Józef Ząbkiewicz. Zbiórka 70-lecia. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 4 (295) z 1-10 lutego 1984.
  5. Po Grzebyku z Rzeszowa Pacławski z Sanoka. Nowiny”, s. 2, Nr 256 z 13 grudnia 1990.
  6. Wrócić do skautowej rodziny w świecie. Nowiny”, s. 2, Nr 257 z 14-16 grudnia 1990.
  7. Bartosz Błażewicz. Rezygnacja Pacławskiego. Tygodnik Sanocki”. Nr 47 (472), s. 1, 24 listopada 2000.
  8. World Scout Parliamentary Union. Past Executive Committees. World Scout Parliamentary Union. [dostęp 2012-04-12].
  9. Kandydaci na posłów do Sejmu PRL. Okręg wyborczy nr 36 w Krośnie. Nowiny”, s. 2, Nr 185 z 10-11 sierpnia 1985.
  10. Wiesław Koszela. Nasi kandydaci na posłów do Sejmu PRL. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 24 (351) z 20-31 sierpnia 1985.
  11. Kandydaci na posłów z Okręgu Wyborczego nr 36 w Krośnie. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 25 (352) z 1-10 września 1985.
  12. Komunikat Okręgowej Komisji Wyborczej nr 36 w Krośnie z 9 września 1985 r.. Nowiny”, s. 3, Nr 211 z 10 września 1985.
  13. Komunikat Okręgowej Komisji Wyborczej nr 36 w Krośnie z 9 września 1985 r.. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 28 (355) z 1-10 października 1985.
  14. Wiesław Koszela. Sanoczanie w Wojewódzkiej Rady Narodowej. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, Nr 20 (455) z 10-20 lipca 1988.
  15. Okazali swe poparcie dla głębokich przemian. W przemysłowym Sanoku. Nowiny”, s. 3, Nr 101 z 2 maja 1989.
  16. 8 bm. wojewódzkie forum przedwyborcze PZPR w Krośnie. Nowiny”, s. 1, Nr 103 z 4 maja 1989.
  17. M.P. z 1993 r. nr 50, poz. 471.
  18. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989-2012. Kraków: Znak, 2013, s. 498. ISBN 978-83-240-2130-7.
  19. VARSO | Rejestr.io [online], rejestr.io [dostęp 2019-01-13].
  20. VARSO SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (KRS 0000391261) - Pozycja 334602 - Numer 200/2016 (5085) z 14 października 2016 r. - Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy [online], www.imsig.pl [dostęp 2019-01-13].
  21. Nowe władze TRUMS. Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, Nr 19 (418) z 1-10 lipca 1987.
  22. Lista członków warszawskiego Koła Towarzystwa. tpsizs.sanok.pl. [dostęp 2014-06-26].
  23. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 maja 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2001 r. nr 23, poz. 405, pkt 19.).
  24. 85 lat sanockiego harcerstwa. Tygodnik Sanocki”. Nr 39 (255), s. 4, 27 września 1996.

Bibliografia

  • Spośród wielu... Ryszard Pacławski. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 209-2011. ISBN 83-87450-00-6.
  • Ryszard Pacławski: Gra o harcerstwo. Paleta-Art R. Paszkowski, Stowarzyszenie Wychowawców Eleusis. Warszawa, Sanok 2005. ISBN 83-922500-4-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.