Prorokowa Góra

Prorokowa Góra i dolina Tarnawki. Widok ze Śleszowic
Państwo

 Polska

Pasmo

Beskid Mały

Wysokość

584 m n.p.m.

Położenie na mapie gminy Zembrzyce
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu suskiego
49°46′11,5″N 19°33′54,4″E/49,769861 19,565111

Prorokowa Góra (584 m) – góra w Grupie Żurawnicy, w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczana do Beskidu Małego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Pasm Pewelsko-Krzeszowskich.

Wznosi się w północno-wschodniej części pasma, w jego głównym grzbiecie, pomiędzy Kocurową Górą (na południowym wschodzie) a Górą Żmijową (na zachodzie). Jej dość strome, północne stoki, opadające ku dolinie Tarnawki, są porośnięte lasem, natomiast południowe, opadające ku amfiteatralnie zakończonej dolinie potoku Błądzonka oraz południowo-wschodnie, schodzące ku dolinie Skawy, w większości zajmują pastwiska i pola uprawne. Południowo-wschodni grzbiet Prorokowej Góry poprzez przełączkę z osiedlem Koźle przechodzi w Bacowskie Wierchy (Kocurową Górę).

Południowymi stokami Prorokowej Góry, poniżej jej szczytu, biegnie czerwono znakowany szlak turystyczny z Zembrzyc na Groń Jana Pawła II. Prorokowa Góra porośnięta jest lasem, widokowy jest natomiast jej grzbietowy odcinek łączący ją z Bacowskimi Wierchami (Kocurową Górą). Widoczna z niego jest m.in. Gołuszkowa, Pasmo Jałowieckie, Beskid Żywiecki, szczyty wznoszące się nad Lachowicami.

Wznosi się w granicach wsi Tarnawa Dolna w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Zembrzyce.

Szlaki turystyczne
odcinek: Zembrzyce – Prorokowa Góra – Żmijowa – Gołuszkowa – Carchel – stoki ŻurawnicyKrzeszów.

Przypisy

  1. Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 326–327, ISBN 83-01-12479-2.
  2. J. Balon, M.Jodłowski, Regionalizacja fizycznogeograficzna Karpat Zachodnich – studium metodologiczne, [w:] W. Ziaja. M. Jodłowski (red.), Struktura środowiska przyrodniczego a fizjonomia krajobrazu, Kraków 2014, s. 85–106.
  3. 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-03-02].
  4. Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-03-02].
  5. 1 2 Beskid Mały. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2014, s. 2, ISBN 978-83-7605-329-5.
  6. Radosław Truś, Beskid Mały. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 226, 228, ISBN 978-83-62460-50-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.