Beskid Andrychowski – wschodnia część Beskidu Małego, między Sołą a Skawą; termin nie występuje w państwowym rejestrze nazw geograficznych.
Pasma górskie
Beskid Andrychowski można podzielić na dwa pasma:
- niższe Pasmo Bliźniaków – rozpoczyna się od Pańskiej Góry w Andrychowie i biegnie poprzez Kobylą Głowę, Wapienicę, Łysą Górę i Iłowiec do Skawy. Biegnie z zachodu na wschód, równolegle do pasm Beskidów. Średnia wysokość tego pasma wynosi 600 m.
- wyższe, rozpoczyna się z zachodu od Bukowskiego Gronia i Żaru poprzez Potrójną, Łamaną Skałę, Leskowiec i Magurkę Ponikiewską po Skalnicę, kończące się na wschodzie Gancarzem. Średnia wysokość pasma wynosi 800 – 900 m n.p.m. Składa się z Grupy Kocierza, Pasma Łamanej Skały i Grupy Żurawnicy.
Pochodzenie nazwy
- Beskid Andrychowski – nazwa pochodząca od jednego z ważniejszych miast tego regionu: Andrychowa.
- Przez najstarszych bielszczan była używana nazwa Góry Zasolskie (dla nich rejon znajduje się za rzeką Sołą).
Schroniska
W Beskidzie Andrychowskim znajdują się trzy schroniska turystyczne: schronisko Leskowiec na Jaworzynie (Groń Jana Pawła II), schronisko koła PTTK „Limba” na Trzonce i schronisko studenckie w okolicach Potrójnej (Chatka pod Potrójną).
Ważniejsze miejscowości Beskidu Andrychowskiego
Zobacz też
Bibliografia
- Tadeusz Głąb: Beskid Andrychowski. Kraków: 1967.
- Aleksy Siemionow: Ziemia Wadowicka monografia Turystyczno-Krajoznawcza. Kraków: Drukarnia Wydawnicza im. Anczyca, 1984.
Widok od południowej strony na Beskid Andrychowski
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.