Susfatowa Góra
Państwo

 Polska

Pasmo

Beskid Mały

Wysokość

542 m n.p.m.

Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Położenie na mapie Karpat
49°50′23,5″N 19°24′00,0″E/49,839861 19,400000

Susfatowa Góra (542 m) – szczyt w północnej części Beskidu Małego, w Paśmie Bliźniaków ciągnącym się od doliny Wieprzówki w Andrychowie po dolinę Skawy na wschodzie. Południowo-zachodnie stoki Susfatowej Góry opadają do dolinki potoku będącego dopływem Kamieńca w Zagórniku, północno-wschodnie – ku dolinie Wadowskiego Potoku (Zbójecka Dolina), południowy grzbiet do szczytu 543 m. Na mapie Compassu brak nazwy dla tego odległego zaledwie o 320 m wierzchołka, na mapie Geoportalu ma on nazwę Kobyla Głowa. W” Ziemi Wadowickiej” Aleksego Siemionowa brak nazwy Susfatowa Góra, szczyt ten opisywany jest jako Kobyla Głowa.

Susfatowa Góra obecnie porośnięta jest lasem jodłowo-sosnowym. Dawniej było na niej jednak kilka polan, na zdjęciach lotniczych, zarastające polany widoczne są jeszcze na zdjęciach lotniczych mapy Geoportalu. Jedna z tych polan o nazwie Polana znajduje się za północnym wierzchołkiem i prowadzi przez nią szlak turystyczny. Na polance jest niewielka kapliczka skrzynkowa.

Susfatowa Góra znajduje się w granicach wsi Zagórnik w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Andrychów.

Szlaki turystyczne
AndrychówPańska GóraCzuby (Konbylica) – Przełęcz BiadaszowskaWapiennicaPrzykraźńPanienka – Susfatowa Góra – Kobyla GłowaPrzełęcz KaczyńskaNarożnikSosinaCzubaGancarzCzołoPrzełęcz pod GancarzemGroń Jana Pawła II

Przypisy

  1. 1 2 Radosław Truś, Beskid Mały. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 190, ISBN 978-83-62460-50-2.
  2. Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-03-01].
  3. 1 2 Beskid Mały. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2014, s. 2, ISBN 978-83-7605-329-5.
  4. 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-03-01].
  5. Aleksy Siemionow, Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 364, 412, 427.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.