Parellada

Parellada
‘Parellada’
	; Niedojrzałe grona parellady
Gatunek	winorośl właściwa; (Vitis vinifera)
Inne nazwy	montònec
Pochodzenie	Hiszpania
Ważne regiony uprawy	region produkcji cavy
Identyfikator VIVC	8938
Przeznaczenie owoców	wino
Kolor skórki	zielonożółty
	Cechy uprawowe
Dojrzewanie	bardzo późne

Parellada – biała odmiana winorośli, wywodząca się z Aragonii, lecz uprawiana głównie w regionie Penedès w Katalonii. Uważana za najsubtelniejszy z klasycznych szczepów do produkcji wina musującego cava.

Pochodzenie

Pod różnymi nazwami parellada była uprawiana w Aragonii przynajmniej w XIV wieku. Zachowała się wzmianka, że biały montònec Jaume'a Roiga zyskał uznanie króla Jana II.

Charakterystyka

Parellada jest odmianą plenną. Rodzi duże kiście z jagodami średniej wielkości. Wypuszcza pąki wcześnie. Kwiaty są obupłciowe. Dojrzewa bardzo późno.

Wina

Parellada jest uznawana za najbardziej wyszukany spośród tradycyjnych szczepów, z których produkuje się cavę (pozostałe to macabeo i xarello). Z parellady tłoczy się także wina niemusujące. Odmiana jest delikatna i aromatyczna, w kupażach łagodzi wyrazisty charakter odmiany xarello. Przy ograniczonych zbiorach udaje się uzyskać aromat jabłek. Łatwo się psuje

Poziom alkoholu jest średni. Większość win z odmiany parellada nie zyskuje na starzeniu i powinny być konsumowane póki młode.

Nieliczni producenci oferują wino produkowane w 100% z parellady.

Rozpowszechnienie

Niemal cały areał upraw w Hiszpanii w 2008 (8786 ha) był ograniczony do Katalonii. Poza regionem zarejestrowano niecałe 200 ha. Prócz musujących win DO Cava odmiana wchodzi w skład win z regionów Conca de Barberà, Costers del Segre, Penedès, Tarragona oraz z Majorki, choć jest tam rzadko uprawiana.

W regionie Penedès jest uprawiana, w przeciwieństwie do macabeo i xarello, przede wszystkim w najchłodniejszej jego części, Alta Penedès (kat. Alt Penedès), na kredowym podłożu.

W 2011 parellada została autoryzowana we Francji.

Synonimy

W użyciu poza główną nazwą są warianty nazwy montònec (moltonach, montona, montónega, montonench, montonet, montonero) oraz martorella, montañesa, perelada, perellada i verda grossa.

Przypisy

1 2 3 Parellada w bazie danych Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof. [dostęp 2014-11-22]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 768. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
1 2 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 38. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
1 2 Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 67. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
1 2 3 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 202. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.).
1 2 Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 456. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
↑ David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 584. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).
↑ David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 591. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).
↑ Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 318. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[vivc8938-1] 1 2 3 Parellada w bazie danych Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof. [dostęp 2014-11-22]. (ang.).

[RHV2012s768-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 768. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).

[Stevenson2005s38-3] 1 2 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 38. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

[MacNeil2001s67-4] 1 2 Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 67. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).

[JohnsonRobinson2008s202-5] 1 2 3 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 202. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.).

[MacNeil2001s456-6] 1 2 Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 456. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).

[Dominees584-7] David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 584. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).

[Dominees591-8] David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 591. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).

[Stevenson2005s318-9] Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 318. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).