Bodmer VII-IX

Papirus Bodmer VIII
Data powstania

III/IV wiek

Rodzaj

Kodeks papirusowy

Numer

Zawartość

1-2 Piotra, List Judy

Język

grecki

Rozmiary

14,5 × 16 cm

Typ tekstu

tekst aleksandryjski

Kategoria

I

Data odkrycia

1959

Odkrywca

Bodmer

Miejsce przechowywania

Biblioteka Watykańska

Papirus Bodmer VII-IX, nazywany też Papirusem 72 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na koniec III lub początek IV wieku. Jeden z rękopisów nabytych przez Bodmera. Należy do kolekcji Bodmeriańskiej.

Opis

Kodeks stanowiony jest przez 72 kart o rozmiarach 14,5 cm na 16 cm. Pisany jest jedną kolumną na stronę, w 16-20 liniach na stronę. Rękopis sporządzony został przez doświadczonego skrybę.

Rękopis zawiera dziewięć dzieł literackich, wśród nich trzy listy powszechne: 1. List Piotra, 2. List Piotra i List Judy, co jest rzadkością wśród rękopisów papirusowych. Jest też najstarszym rękopisem zawierającym te trzy listy. Ta część rękopisu nazywana jest Bodmer VIII.

Rękopis zawiera ponadto Pochodzenie Marii, apokryficzną korespondencję Pawła z Koryntianami, 11-ą Odę Salomona, Melitona Homilię Paschalną, fragment hymnu, Apologię Fileasa, Psalm 33 oraz Psalm 34. Nomina sacra pisane są skrótami.

Przekazuje tekst aleksandryjski, zaliczony został do I kategorii Alanda. Tekst obu Listów Piotra Aland określił jako „normalny tekst”, natomiast tekst Listu Judy jako „wolny tekst” (tj. z tendencją do parafraz). Tekst jest bliski dla Kodeksu Watykańskiego i Aleksandryjskiego.

Pierwotnie, po jego odkryciu w 1959, przechowywany był w Cologny w Szwajcarii. Obecnie Listy Piotra przechowywane są w Bibliotece Watykańskiej (P. Bodmer VIII).

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Aland i Aland 1995 ↓, s. 110.
  2. 1 2 3 Comfort i Barrett 2001 ↓, s. 479.
  3. ↑ Wasserman 2005 ↓, s. 140.
  4. ↑ Philip W. Comfort: Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism. Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, s. 72.
  5. ↑ Wasserman 2005 ↓, s. 137.
  6. ↑ Liste Handschriften. [w:] Institute for New Testament Textual Research [on-line]. Münster Institut. [dostęp 2011-08-27].

Bibliografia

  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.).
  • FW Beare. The Text of I Peter in Papyrus 72. „Journal of Biblical Literature”. No.3. Vol. 80, s. 253-260, 1961. 
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 479–500. ISBN 978-0-8423-5265-9.
  • Sakae Kubo Tytuł = 𝔓 72 and the Codex Vaticanus. „Studies and Documents”. 27, 1965. Salt Lake City: University of Utah Press. 
  • J.R. Royse: Scribal habits in early Greek New Testament papyri. Brill: 2008, s. 545-614.
  • Tommy Wasserman. Papyrus 72 and the Bodmer Miscellaneous Codex. „New Testament Studies”. 51 (1), s. 137-154, 2005. DOI: 10.1017/S0028688505000081. (ang.). 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.