Papirus 35
Data powstania

III wiek

Rodzaj

Kodeks papirusowy

Numer

Zawartość

Ewangelia Mateusza 25 †

Język

grecki

Rozmiary

26 × 15

Typ tekstu

tekst aleksandryjski

Kategoria

I

Miejsce przechowywania

Biblioteka Laurenziana

Papirus 35 (według numeracji Gregory-Aland), ε 14 (von Soden), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza.

Opis

Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Mateusza 25,12-15.20-23. Oryginalne karty miały rozmiar 26 na 15 cm, tekst pisany w jednej kolumnie na stronę, 30 linijek w kolumnie. Nomina sacra pisane były skrótami.

Tekst

Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I. Tekst jest niemal całkowicie zgodny z Kodeksem Watykańskim, bliski dla Kodeksu Synajskiego.

Historia

Fragmenty rękopisu odkryto w Fajum. Tekst rękopisu opublikowany został przez Ermenegildo Pistelli w 1912 roku, następnie przez Schofielda. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 35.

Początkowo rękopis datowany był na wiek VII (Pistelli). Aland redatował go na wiek IV, natomiast Roberts i Skeat na III wiek. Za III wiekiem opowiedział się paleograf Philip Comfort w 2001 roku. Styl pisma jest bliski dla , który początkowo datowany był na koniec VI wieku, a później został redatowany do III wieku.

Obecnie przechowywany jest w Bibliotece Laurenziana (PSI 1), we Florencji.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. 1 2 3 4 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 98. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  3. 1 2 3 4 Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 138.
  4. ↑ E. Pistelli, Papiri greci e latini della Società Italiana I (Florence 1912), ss. 1-2.
  5. ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).

Bibliografia

  • E. Pistelli, Papiri greci e latini della Società Italiana I (Florence 1912), ss. 1-2.
  • Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, ss. 253-255.
  • Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, ss. 138-139.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.