Olga Morozowa
Pełne imię i nazwisko

Olga Wasiljewna Morozowa Rubenowa

Państwo

 Rosja

Data i miejsce urodzenia

22 lutego 1949
Moskwa

Wzrost

170 cm

Gra

praworęczna, jednoręczny backhand

Status profesjonalny

1968

Zakończenie kariery

1977

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

11

Najwyżej w rankingu

7 (3 listopada 1975)

Australian Open

QF (1972, 1975)

Roland Garros

F (1974)

Wimbledon

F (1974)

US Open

QF (1972)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

21

Australian Open

F (1975)

Roland Garros

W (1974)

Wimbledon

SF (1974)

US Open

F (1976)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Uniwersjada
złoto Moskwa 1973 gra pojedyncza
złoto Moskwa 1973 gra podwójna
złoto Moskwa 1973 gra mieszana

Olga Wasiljewna Morozowa, ros. Ольга Васильевна Морозова, zamężna Rubenowa (ur. 22 lutego 1949 w Moskwie) – tenisistka rosyjska, zwyciężczyni wielkoszlemowego French Open w grze podwójnej, finalistka French Open i Wimbledonu w grze pojedynczej, reprezentantka w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa

Praworęczna Olga Morozowa preferowała ofensywny styl gry „serwis-wolej”. Jest uważana za najwybitniejszą reprezentantkę ZSRR w tenisie, pierwszą z tytułem wielkoszlemowym, a także pierwszą z tytułem międzynarodowej mistrzyni USA (halowe mistrzostwo w 1973 z Maryną Kroszyną). W 1965 wygrała grę pojedynczą juniorek na Wimbledonie. W 1968 w parze z Gruzinem w barwach radzieckich Aleksandrem Metrewelim dotarła po raz pierwszy do wimbledońskiego finału gry mieszanej, przegrywając z Australijczykami Kenem Fletcherem i Margaret Court 1:6, 12:14. Dwa lata później w finale miksta na Wimbledonie, ponownie z Metrewelim, nie sprostała Rumunowi Ilie Năstase i Amerykance Rosie Casals, przegrywając po zaciętym meczu 3:6, 6:4, 7:9.

W grze pojedynczej w każdej z imprez Wielkiego Szlema doszła przynajmniej do ćwierćfinału. Najlepsze rezultaty uzyskała w 1974, kiedy spotkała się w finale French Open i Wimbledonu z Chris Evert. Oba mecze przegrała w dwóch setach. Na mistrzostwach Francji powetowała sobie porażkę singlową tytułem w grze podwójnej, partnerując swojej finałowej rywalce Evert. W drodze do finału na Wimbledonie pokonała w ćwierćfinale obrończynię tytułu Billie Jean King, a w półfinale Brytyjkę Virginię Wade. Miała na koncie także zwycięstwa m.in. nad Evonne Goolagong, Haną Mandlíkovą, Mimą Jaušovec, Wendy Turnbull, Virginią Ruzici. W latach 1973–1976 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w tym jako nr 4 w 1974.

Do innych znaczących osiągnięć singlowych Morozowej można zaliczyć finał Italian Open w Rzymie w 1972 (porażka z Lindą Tueno) oraz mistrzostwo Europy amatorów w tymże roku. W 1971 wygrała międzynarodowe mistrzostwa Polski. Kilkakrotnie zdobywała tytuł mistrzyni ZSRR. Karierę zawodową zakończyła formalnie w 1977, kiedy władze radzieckie zabroniły międzynarodowych kontaktów sportowych w proteście wobec dopuszczenia do rywalizacji zawodników z RPA. Od tego czasu występowała jedynie w rozgrywkach Pucharu Federacji, w ramach których łącznie rozegrała 18 spotkań (z czego 14 zwycięskich). Ostatni raz wystąpiła w reprezentacji ZSRR w 1980, ponosząc dotkliwą porażkę z Tracy Austin.

Ukończyła studia medyczne na uniwersytecie w Moskwie, wyszła za mąż za inżyniera Wiktora Rubenowa. Po zakończeniu kariery zawodniczej była m.in. trenerką narodowej ekipy radzieckiej i brytyjskiej oraz osobistą trenerką Jeleny Diemientjewej.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

      A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

     Początek Ery Open

Występy w grze pojedynczej

Turniej196619671968196919701971197219731974197519761977Tytuły (w EO)Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A QF A A QF A A 0 / 2 (0 / 2) 4 – 2 (4 – 2)
French Open A 1R 2R 3R 2R 2R QF 2R F SF A A 0 / 9 (0 / 8) 17 – 9 (17 – 8)
Wimbledon 1R A 1R 4R 2R 3R 4R QF F QF QF A 0 / 10 (0 / 9) 22 – 10 (22 – 9)
US Open A A A A 3R A QF 3R A 2R 3R A 0 / 5 (0 / 5) 9 – 5 (9 – 5)
Ranking na koniec roku 10 8 7 9 – 0 / 26 (0 / 24) 52 – 26 (52 – 24)

Występy w grze podwójnej

Turniej196619671968196919701971197219731974197519761977Tytuły (w EO)Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A SF A A F A A 0 / 2 (0 / 2) 4 – 2 (4 – 2)
French Open A 1R 1R 2R 3R 3R QF SF W F A A 0 / 9 (0 / 8) 11 – 7 (11 – 6)
Wimbledon 1R A 2R 2R 3R 2R QF 3R SF QF 1R A 0 / 10 (0 / 9) 14 – 10 (14 – 9)
US Open A A A A QF A QF SF A QF F A 0 / 5 (0 / 5) 14 – 5 (14 – 5)
Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 1 – 26 (1 – 24) 43 – 24 (43 – 22)

Występy w grze mieszanej

Turniej1966196719681969197019711972197319741975197619771989Tytuły (w EO)Z–P (w EO)
Australian Open A A A A Turniej nie był rozgrywany A 0 / 0 0 – 0
French Open A 1R 1R 3R QF SF QF 2R A 2R A A A 0 / 8 (0 / 7) 9 – 8 (9 – 7)
Wimbledon A A F 3R F 3R 4R SF QF SF 1R A A 0 / 9 (0 / 9) 24 – 9 (24 – 9)
US Open A A A A 2R A 3R QF A SF 2R A 1R 0 / 6 (0 / 6) 8 – 5 (8 – 5)
0 / 23 (0 / 22) 41 – 22 (41 – 21)

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1971
–
1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series

Gra pojedyncza 21 (11–10)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 22 lutego 1970 Moskwa Dywanowa (hala) Helga Niessen Masthoff 5:7, 6:2, 3:6
Finalistka 2. 13 czerwca 1970 Beckenham Trawiasta Patti Hogan 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 26 grudnia 1970 Adelaide Trawiasta Kristien Kemmer 6:4, 4:6, 9:7
Finalistka 3. 10 stycznia 1971 Sydney Trawiasta Margaret Smith Court 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 21 lutego 1971 Moskwa Dywanowa (hala) Maria Kull 6:1, 7:5
Zwyciężczyni 3. 2 maja 1971 Buenos Aires Ceglana Anna-Maria Nasuelli 6:3, 6:4
Finalistka 4. 23 stycznia 1972 Adelaide Trawiasta Evonne Goolagong 6:7(4), 3:6
Finalistka 5. 6 lutego 1972 Perth Trawiasta Evonne Goolagong 2:6, 5:7
Finalistka 6. 2 maja 1972 Rzym Ceglana Linda Tuero 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 17 czerwca 1972 Beckenham Trawiasta Jill Cooper 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 5. 27 sierpnia 1972 Orange Trawiasta Maryna Kroszyna 6:2, 6:7, 7:5
Finalistka 7. 25 marca 1973 Akron Dywanowa (hala) Chris Evert 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 6. 23 czerwca 1973 Londyn Trawiasta Evonne Goolagong 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 7. 22 lipca 1973 Kitzbühel Ceglana Evonne Goolagong tytuł wspólny, mecz
nie odbył się
Zwyciężczyni 8. 28 kwietnia 1974 Filadelfia Dywanowa (hala) Billie Jean King 7:6, 6:1
Finalistka 8. 15 czerwca 1974 French Open Ceglana Chris Evert 1:6, 2:6
Finalistka 9. 6 lipca 1974 Wimbledon Trawiasta Chris Evert 0:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 8 grudnia 1974 Adelaide Trawiasta Evonne Goolagong 7:6, 2:6, 6:2
Finalistka 10. 15 grudnia 1974 Perth Trawiasta Margaret Smith Court 4:6, 5:7
Zwyciężczyni 10. 19 stycznia 1975 Moskwa Dywanowa (hala) Jelena Granaturowa 6:0, 1:6, 6:4
Zwyciężczyni 11. 12 czerwca 1976 Beckenham Trawiasta Marise Kruger 7:5, 2:6, 6:3

Gra podwójna 35 (21–14)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 lipca 1968 Båstad Ceglana Eva Lundquist Kathleen Harter
Julie Heldman		 6:0, 6:4
Zwyciężczyni 2. 26 grudnia 1970 Adelaide Trawiasta Kerry Harris Patti Hogan
Sharon Walsh		 8:6, 6:8, 6:3
Zwyciężczyni 3. 10 stycznia 1971 Sydney Trawiasta Margaret Smith Court Helen Gourlay
Kerry Harris		 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 4. 1 lutego 1971 Melbourne Trawiasta Margaret Smith Court Helen Gourlay
Kerry Harris		 nie rozegrano,
tytuł wspólny
Finalistka 1. 21 lutego 1971 Moskwa Dywanowa (hala) Jelena Granaturowa Jewgienija Biriukowa
Maryna Kroszyna		 6:7, 7:5, 5:7
Zwyciężczyni 5. 2 maja 1971 Buenos Aires Ceglana Betty Stöve Beatriz Araújo
Ines Roget		 7:5, 6:1
Finalistka 2. 12 czerwca 1971 Beckenham Trawiasta Zaiga Jansone Christine Janes
Nell Truman		 3:6, 7:9
Zwyciężczyni 6. 23 stycznia 1972 Adelaide Trawiasta Evonne Goolagong Kerry Hogarth
Marilyn Tesch		 6:3, 6:0
Finalistka 3. 6 lutego 1972 Perth Trawiasta Janet Young Barbara Hawcroft
Evonne Goolagong		 6:3, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 7. 2 maja 1972 Rzym Ceglana Lesley Hunt Gail Sherriff Chanfreau
Rosalba Vido		 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 8. 17 czerwca 1972 Beckenham Trawiasta Sharon Walsh Laura duPont
Mona Schallau		 8:6, 6:1
Zwyciężczyni 9. 27 sierpnia 1972 Orange Trawiasta Maryna Kroszyna Carole Caldwell Graebner
Patti Hogan		 6:7, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 10. 18 marca 1973 Boston Dywanowa (hala) Maryna Kroszyna Evonne Goolagong
Janet Young		 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 11. 10 czerwca 1973 Rzym Ceglana Virginia Wade Martina Navrátilová
Renáta Tomanová		 3:6, 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 12. 17 czerwca 1973 Beckenham Trawiasta Maryna Kroszyna Jackie Fayter-Hough
Peggy Michel		 8:6, 6:3
Zwyciężczyni 13. 22 lipca 1973 Kitzbühel Ceglana Aleksandra Iwanowa Evonne Goolagong
Janet Young		 2:6, 6:4, 6:2
Finalistka 4. 24 marca 1974 Akron Dywanowa (hala) Julie Heldman Rosie Casals
Billie Jean King		 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 14. 21 kwietnia 1974 St. Petersburg Ceglana Betty Stöve Chris Evert
Evonne Goolagong		 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 15. 5 maja 1974 Hilton Head Ceglana Rosie Casals Helen Gourlay Cawley
Karen Krantzcke		 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 16. 2 czerwca 1974 Rzym Ceglana Chris Evert Helga Masthoff
Heide Orth		 walkower
Zwyciężczyni 17. 15 czerwca 1974 French Open Ceglana Chris Evert Gail Chanfreau
Katja Ebbinghau		 6:4, 2:6, 6:1
Finalistka 5. 23 czerwca 1974 Eastbourne Trawiasta Chris Evert Helen Gourlay
Karen Krantzcke		 2:6, 0:6
Zwyciężczyni 18. 15 grudnia 1974 Perth Trawiasta Martina Navrátilová Lesley Hunt
Kazuko Sawamatsu		 6:1, 6:3
Finalistka 6. 22 grudnia 1974 Sydney Trawiasta Martina Navrátilová Evonne Goolagong
Peggy Michel		 7:6, 4:6, 1:6
Finalistka 7. 1 stycznia 1975 Australian Open Trawiasta Margaret Smith Court Evonne Goolagong
Peggy Michel		 6:7, 6:7
Finalistka 8. 16 lutego 1975 Chicago Dywanowa (hala) Margaret Smith Court Chris Evert
Martina Navrátilová		 2:6, 5:7
Finalistka 9. 6 maja 1975 Hilton Head Ceglana Rosie Casals Evonne Goolagong
Virginia Wade		 6:4, 4:6, 2:6
Finalistka 10. 15 czerwca 1975 French Open Ceglana Julie Anthony Chris Evert
Martina Navrátilová		 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 19. 22 czerwca 1975 Eastbourne Trawiasta Julie Anthony Evonne Goolagong Cawley
Peggy Michel		 6:2, 6:4
Finalistka 11. 30 listopada 1975 Tokio Dywanowa (hala) Jeanne Evert Rosie Casals
Françoise Durr		 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 20. 25 stycznia 1976 Waszyngton Dywanowa (hala) Virginia Wade Mona Guerrant
Wendy Overton		 7:6(2), 6:2
Zwyciężczyni 21. 2 lutego 1976 Chicago Dywanowa (hala) Virginia Wade Evonne Goolagong Cawley
Martina Navrátilová		 6:7(4), 6:4, 6:4
Finalistka 12. 12 czerwca 1976 Beckenham Trawiasta Natalja Czmyriowa Brigitte Cuypers
Annette Du Plooy		 7:9, 4:6
Nierozstrzygnięte 13. 20 czerwca 1976 Eastbourne Trawiasta Virginia Wade Chris Evert
Martina Navrátilová		 1:6, 1:1 przerwany
z powodu deszczu
Finalistka 14. 11 września 1976 US Open Ceglana Virginia Wade Linky Boshoff
Ilana Kloss		 1:6, 4:6

Gra mieszana 4 (2–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalistka 1. 6 lipca 1968 Wimbledon Trawiasta Aleksandre Metreweli Margaret Smith Court
Ken Fletcher		 1:6, 12:14
Finalistka 2. 3 lipca 1970 Wimbledon Trawiasta Aleksandre Metreweli Rosie Casals
Ilie Năstase		 3:6, 6:4, 7:9
Zwyciężczyni 1. 21 lutego 1971 Moskwa Dywanowa (hala) Aleksandre Metreweli Jewgienija Biriukowa
Siergiej Lichaczow		 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 2. 17 czerwca 1973 Beckenham Trawiasta Aleksandre Metreweli Marita Redondo
Jean-Baptiste Chanfreau		 6:3, 6:1

Występy w Turnieju Mistrzyń

W grze pojedynczej

Rok Rezultat Rywalka Wynik
1975Faza grupowa Evonne Goolagong
Chris Evert
Marcie Louie		5:7, 3:6
0:6, 2:6
4:6, 6:1, 6:1
1976Runda kwalifikacyjna Françoise Durr6:7, 3:6

Występy w turnieju WTA Doubles Championships

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1976Półfinał Virginia Wade Mona Guerrant
Ann Kiyomura		3:6, 1:6

Uwagi

  1. ↑ Oficjalny komputerowy ranking WTA rozpoczął się od 1975 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie „The Bud Collins History of Tennis”, Third Edition 2017.
  2. ↑ Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.