Novotel Warszawa Centrum
dawniej: hotel „Forum”

Novotel Warszawa Centrum od strony zachodniej (2019)
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Marszałkowska 94/98

Architekt

Sten Samuelson

Wysokość całkowita

111 m

Wysokość do dachu

95,2 m

Kondygnacje

33

Rozpoczęcie budowy

1972

Ukończenie budowy

1974

Ważniejsze przebudowy

2004–2005

Pierwszy właściciel

Polskie Biuro Podróży „Orbis”

Położenie na mapie Warszawy
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
52°13′46″N 21°00′47″E/52,229444 21,013056
Strona internetowa

Novotel Warszawa Centrum – hotel znajdujący się przy ul. Marszałkowskiej 94/98 w Warszawie. Został wzniesiony w latach 1972–1974 dla Polskiego Biura Podróży „Orbis” i działał do 2002 pod nazwą hotel „Forum” w ramach międzynarodowej sieci hotelowej Forum, należącej do InterContinental Hotels Group.

Historia

Hotel Forum był jednym z pierwszych wysokościowców w powojennej Warszawie (drugim budynkiem po Pałacu Kultury i Nauki, który przekroczył wysokość 100 m) i obok zbudowanego niewiele później hotelu „Victoria” jednym z pierwszych warszawskich hoteli o wysokim standardzie.

Wybudowany w ścisłym centrum stolicy kraju, powstał w miejscu pawilonu handlowego „Śródmieście” autorstwa architektów Tadeusza Tomickiego i Ryszarda Trzaski. Tamten przeszklony budynek z lat 50. z kolei adaptował piwnice kamienic wyburzonych w trakcie II wojny światowej.

Budynek zaprojektowany przez Stena Samuelsona zbudowała szwedzka firma Skanska Cementgjuteriet AB z Malmö dla polskiego biura podróży „Orbis” na podstawie umowy podpisanej w grudniu 1971. Budowę rozpoczęto w styczniu 1972, już po oddaniu sąsiedniej Ściany Wschodniej i zakończono w styczniu 1974 (według innych źródeł już w grudniu 1973). Szwedzki wykonawca sprowadził zarówno materiały jak i własną siłę roboczą. Uznanie mieszkańców miasta wzbudzały szybkie tempo prac oraz porządek panujący na budowie.

Po ukończeniu budynek wyróżniał się monolityczną jasnobrązową, ew. żółtą bryłą z setkami małych okien. Niespotykana w Warszawie architektura stała się jednak przedmiotem krytyki w prasie.

Hotel rozpoczął działalność 25 stycznia 1974 i oferował m.in. 752 pokoje mieszczące 1386 gości i obsługiwane przez 800-osobową załogę, klimatyzację, restaurację „Soplica”, kawiarnię „Maryla”, koktajlbar, salon fryzjersko-kosmetyczny Polleny, sklep dewizowy PeKaO oraz salę bankietową na 1000 osób. Jego pierwsi goście przejechali do Warszawy na zaproszenie Centrali Handlu Zagranicznego „Węglokoks“.

Hotel był nastawiony na obsługę gości z zagranicy, w pierwszych latach gościła w nim m.in. ekipa prezydenta Jimmy'ego Cartera oraz grupa ABBA. Hotel podawał, że do 1978 roku miał 400 tysięcy gości. W sąsiedztwie hotelu, przy ul. Parkingowej, oddano do użytku wielopoziomowy parking.

Nowa nazwa i przebudowa

Hotel po objęciu większościowych udziałów „Orbisu” przez grupę hotelową Accor stał się częścią sieci Novotel, w wyniku czego 1 lipca 2002 zmieniono jego pierwotną nazwę z hotelu „Forum” na obecną, „Novotel Warszawa Centrum”.

W latach 2004–2005 przeszedł gruntowną modernizację. Zmieniono kolor elewacji z żółtej na szarą (metaliczne okładziny autorstwa francuskiego architekta Yvesa Lagache'a), prasa donosiła o wykonanym wówczas usunięciu azbestu. Zmodernizowano całą infrastrukturę, pokoje i korytarze. Gruntownie przebudowane zostało również przyziemie hotelu: powiększono podium zabudowując wystające na wysokości parteru belki żelbetowe, a główne wejście przeniesiono z zaplecza hotelu na jego front od strony ulicy Marszałkowskiej. Po przebudowie hotel uroczyście otwarto 7 grudnia 2005.

Hotel ma standard czterogwiazdkowy.

Hotel siedzibą przedstawicielstw dyplomatycznych

Inne informacje

Przy ul. Zagórnej 1 w ciągu 9 miesięcy powstał obiekt wzniesiony według projektu Zygmunta Stępińskiego, który służył jako baza noclegowa dla pracowników budujących hotel Forum. Spełnił on wszelkie warunki ogólnodostępnego hotelu i postanowiono włączyć go w obsługę zorganizowanego ruchu przyjazdowego. W ten sposób powstał hotel Solec (296 miejsc noclegowych). Został zburzony w 2006, a na jego miejscu zbudowano hotel Ibis Budget Warszawa Centrum.

Przypisy

  1. ↑ Andrzej Kowalczyk, Systemy hotelowe – ich początki i ewolucja, „Turyzm”, 17 (1/2), Instytut Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego, 2007, s. 68, ISSN 0867-5856.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Dariusz Bartoszewicz, Budził podziw warszawiaków. Hotel Forum kończy 40 lat [online], warszawa.wyborcza.pl, 24 stycznia 2014 [dostęp 2023-09-28] (pol.).
  3. ↑ Grzegorz Sołtysiak, Jerzy S. Majewski: Warszawa. Ballada o okaleczonym mieście. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Baobab, 2006, s. 244. ISBN 978-83-7626-380-9.
  4. 1 2 Krzysztof Jabłoński i in.: Warszawa: portret miasta. Warszawa: Arkady, 1984, s. strony nienumerowane (Kronika odbudowy, budowy i rozbudowy 1945−1982). ISBN 83-213-2993-4.
  5. 1 2 Hotel Forum. Ogromna tabliczka czekolady w centrum Warszawy - Polskie Radio - polskieradio.pl [online], polskieradio.pl, 24 stycznia 2020 [dostęp 2023-09-28] (pol.).
  6. 1 2 Grzegorz Sołtysiak, Jerzy S. Majewski: Warszawa. Ballada o okaleczonym mieście. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Baobab, 2006, s. 245. ISBN 978-83-7626-380-9.
  7. ↑ Grzegorz Mika: Od wielkich idei do wielkiej płyty. Burzliwe dzieje warszawskiej architektury. Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska, 2017, s. 329. ISBN 978-83-63842-67-3.
  8. 1 2 3 Danuta Zawierucha. Kronika wydarzeń w Warszawie 1 I–31 III 1974. „Kronika Warszawy”. 3 (19), s. 148, 1974.
  9. ↑ Forum zrywa z azbestem [online], www.zw.com.pl, 20 maja 2004 [dostęp 2023-09-28] (pol.).
  10. ↑ Uroczyste otwarcie hotelu Novotel (dawniej Forum) [online], warszawa.wyborcza.pl, 8 grudnia 2005 [dostęp 2023-09-28].
  11. ↑ Novotel Warszawa Centrum. novotel.com. [dostęp 2015-12-16].
  12. ↑ Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 142, 145. ISBN 83-03-00447-6.
  13. ↑ Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 145. ISBN 83-03-00447-6.

Bibliografia

  • „Horyzonty Techniki” nr 7/1972, s. 1–5.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.