Nabu-nadin-zeri (akad. Nabû-nādin-zēri, tłum. „bóg Nabu jest tym, który dał męskiego potomka”), Nadinu (akad. Nādinu) – król Babilonii, syn i następca Nabonassara; panował w latach 733-732 p.n.e. Według jednej z kronik babilońskich zginął w drugim roku swego panowania podczas przewrotu pałacowego zorganizowanego przez Nabu-szuma-ukina II:

„W drugim roku (swego panowania) Nadinu został zabity w czasie powstania. Nadinu panował przez dwa lata nad Babilonią. (Nabu)-szuma-ukin (II), gubernator, przywódca powstania, zasiadł na tronie”

Pełną formę imienia tego władcy podaje jedynie Babilońska lista królów A (IV 4: m[dNa]bû-nādin3-zēri). W Kronice babilońskiej jego imię zapisywane jest Na-di-nu i Na-din, natomiast w Kanonie Ptolemeusza występuje on jako Nadios.

Nie są znane żadne teksty pochodzące z czasów jego panowania.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Brinkman J.A., Nabû-nādin-zēri, w: Reallexikon..., s. 32.
  2. 1 2 Grayson A.K., Königslisten..., s. 131.
  3. 1 2 Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 194-195.
  4. ↑ Grayson A.K., Königslisten..., s. 92.
  5. ↑ Ptolemy’s Canon. livius.org. [dostęp 2014-01-23]. (ang.).

Bibliografia

  • Brinkman J.A., Nabû-nādin-zēri, w: Reallexikon der Assyriologie, tom IX (Nab - Nuzi), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1998, s. 32.
  • Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004.
  • Grayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 86-135.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.