Nabuchodonozor III
Nabu-kudurrī-uṣur
król Babilonii (samozwaniec)
Okres

od 3 października 522 p.n.e.
do 22 grudnia 522 p.n.e.

Dane biograficzne
Data i miejsce śmierci

22 grudnia 522 p.n.e.
Babilon

Przyczyna śmierci

zabity

Ojciec

Aniri

Nabuchodonozor III, Nabu-kudurri-usur III (akad. Nabu-kudurrī-uṣur, tłum. "boże Nabu strzeż mego najstarszego syna", właśc. Nidintu-Bel, syn Aniriego) – samozwańczy król Babilonii od 3 października 522 p.n.e., za panowania władcy perskiego Dariusza Wielkiego, podający się za syna Nabonida, ostatniego władcy Babilonii sprzed podboju perskiego.

Gdy tylko wieści o zamordowaniu Bardiji dotarły do Babilonu, kraj już w cztery dni po tym wydarzeniu, powstał przeciw Persom. Babilończycy wszczęli bunt i wynieśli na tron Nabuchodonozora III, który wykorzystał polityczną próżnię po śmierci Kambyzesa II i uzurpacji Gaumaty. Powstanie zostało szybko stłumione przez armie Dariusza w dwóch bitwach: 13 grudnia nad Tygrysem i 18 grudnia pod Zazana nad Eufratem. Nidintu-Bel uciekł do Babilonu, lecz schwytano go tam i zamordowano. Najpóźniej od 22 grudnia w Babilonie datowano tabliczki „rokiem początku panowania Dariusza”.

Przypisy

  1. ↑ hasło kudurru (III), "Akkadisches Handwörterbuch" (AHw), tom I/2, Wiesbaden 1962, s. 500; hasło kudurru (C), "Chicago Assyrian Dictionary" (CAD), tom K, The Oriental Institute, Chicago 1971, s. 497.

Bibliografia

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.