Matra MS84 – samochód Formuły 1, skonstruowany przez Gérarda Ducarouge'a i Bernarda Boyera dla zespołu Matra na sezon 1969.

Konstrukcja

Model MS84 był oparty na modelu Matra MS80. Był to eksperymentalny samochód z napędem na cztery koła według badań Ferguson Research, co nie było w Formule 1 zjawiskiem często spotykanym. Faktem jest jednak, że poza Matrą w roku 1969 skonstruowano jeszcze trzy samochody AWD: Lotusa 63, McLarena M9A oraz pozostającego jedynie w fazie testowania Coswortha 4WD. Z wyglądu MS84 był niemal identyczny, co MS80; wyjątkiem był wał napędowy. Silnik był zamontowany tyłem do przodu ze skrzynią biegów i umieszczony bezpośrednio za kierowcą. Nowe komponenty wymagane do zainstalowania w samochodzie napędu na cztery koła powodowały, że samochód był o 10% cięższy niż samochód siostrzany, ale z napędem na dwa koła, MS80 ważył bowiem 595 kg, a MS84 – 655 kg. Samochód jako ostatni w historii Formuły 1, wraz z Brabhamem BT26A, zamiast monocoque'u stosował kratownicę przestrzenną.

MS84 w wyścigach

Samochód nie był konstrukcją udaną i wystartował zaledwie w czterech wyścigach. Jackie Stewart po przetestowaniu modelu szybko wrócił do MS80. Napęd na cztery koła nie dawał znaczącej przewagi, a wraz ze zwiększoną masą powodował, że samochód prowadził się bardzo źle. W wyścigu po raz pierwszy Matra MS84 pojawiła się podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii, gdzie Jean-Pierre Beltoise zajął dziewiąte miejsce, tracąc do zwycięzcy (Jackiego Stewarta na Matrze MS80) sześć okrążeń. Po Grand Prix Kanady Johnny Servoz-Gavin (szóste miejsce, z sześcioma okrążeniami straty do zwycięzcy) powiedział, że samochód jest "nie do jazdy". W Grand Prix Stanów Zjednoczonych Servoz-Gavin nie został sklasyfikowany, ponieważ stracił do zwycięzcy 16 okrążeń. Ostatnim wyścigiem Matry MS84 było Grand Prix Meksyku, gdzie Servoz-Gavin był ósmy z dwoma okrążeniami straty do zwycięzcy. W pozostałych wyścigach sezonu 1969 Matra MS84 była jedynie samochodem rezerwowym.

Wyniki

Matra MS84 nie zdobyła ani punktu. Mimo finiszowania na punktowanym miejscu w Grand Prix Kanady, wyższe miejsce wśród kierowców Matry zajął Jean-Pierre Beltoise (4), a w myśl ówczesnego regulaminu do punktacji konstruktorów zaliczał się jedynie najlepszy wynik z każdego wyścigu.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Statystyki modelu (ang.)