Marian Skrzynecki

Marian Skrzynecki w stopniu majora WP
podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

27 września 1891
Piotrków Trybunalski, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

3 października 1939
Mościska, Polska

Przebieg służby
Lata służby

1914–1939

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

I Brygada Legionów Polskich
1 Pułk Ułanów Legionów Polskich
Szwadron KOP „Dederkały”
8 Pułk Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego
7 Pułk Ułanów Lubelskich
8 Pułk Strzelców Konnych

Stanowiska

dowódca szwadronu
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku kawalerii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)

Odznaczenia

Marian Skrzynecki (ur. 27 września 1891 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 3 października 1939 w Mościskach) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, żołnierz Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Józefa (1849–1925) i Pauliny z Grottów (1860–1922). Jego braćmi byli Tadeusz i Walerian. W 1900 roku wraz z rodzicami przeniósł się z Piotrkowa do Częstochowy, gdzie w 1902 roku rozpoczął naukę w gimnazjum rządowym. W 1905 roku jako członek organizacji młodzieżowej „Promieniści” brał udział w strajku szkolnym, po którym został usunięty z gimnazjum. Od 1906 roku uczęszczał do gimnazjum polskiego w Częstochowie. W 1908 roku został członkiem Związku Młodzieży Postępowej (od 1910 Związek Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej). Był członkiem Organizacji Bojowej PPS. W 1909 roku ukończył kurs instruktorów bojowych PPS w Krakowie. W 1910 roku we Lwowie wstąpił do Związku Walki Czynnej. Od 1 sierpnia 1914 żołnierz Legionów Polskich, służył w I Brygadzie Legionów, następnie w 1 pułku ułanów Legionów. Od 5 lutego do 31 marca 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień wachmistrza. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie, a później w Łomży.

W Wojsku Polskim od 1918 roku. Brał udział w wojnie z bolszewikami, gdzie był zastępcą dowódcy 8 pułku ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego. Po wojnie pełnił służbę w kancelarii wojskowej Prezydenta RP. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 305. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W 1927 roku ukończył kurs dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Następnie był dowódcą szwadronu i kwatermistrzem 7 pułku ułanów lubelskich. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 35. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 31 marca 1930 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko dowódcy szwadronu KOP „Dederkały” w Dederkałach. 3 sierpnia 1931 roku został przeniesiony 8 pułku strzelców konnych w Chełmnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 27 czerwca 1935 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 8 kwietnia 1937 roku został I zastępcą dowódcy 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim. 26 sierpnia 1939 roku objął dowództwo tego oddziału kawalerii.

Na czele 7 pułku ułanów walczył w kampanii wrześniowej. W końcu września w niejasnych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Istnieją różne wersje tego wydarzenia, według jednej został schwytany po odniesieniu ran w walce, według drugiej został aresztowany w cywilnym ubraniu przez bojówkarzy ukraińskich. 30 września 1939 roku zatrzymany przez żołnierzy Armii Czerwonej w m. Krukienice. Postrzelony podczas próby ucieczki, zmarł w szpitalu w Mościskach, gdzie został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Marian Skrzynecki był żonaty z Magdaleną Adelą Edelman, z którą miał dwóch synów: Józefa i Piotra.

Zdaniem Andrzeja Kunerta był potomkiem naczelnego wodza powstania listopadowego Jana Skrzyneckiego, choć autorzy biogramu tego ostatniego w Polskim Słowniku Biograficznym twierdzą, że ten nie miał żadnych synów, a jedynie dwie niezamężne córki.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 7 Pułk Ułanów Lubelskich im. gen. Kazimierza Sosnkowskiego, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2012, ISBN 978-83-7760-269-1, s. 77.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ISBN 83-60160-99-6, s. 146.
  3. ↑ CAW ↓, sygn. I.120.1.125 s. 11.
  4. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 54, tu podano, że urodził się 9 listopada 1891 roku.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 296, 343.
  6. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 118. Rocznik oficerów kawalerii 1930, Główna Drukarnia Wojskowa, nakładem Przeglądu Kawaleryjskiego, Warszawa 1930, s. 59, 75.
  8. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 245. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 144, 662 tu również podano, że urodził się 9 listopada 1891 roku.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 66.
  10. ↑ PIOTR SKRZYNECKI (1930-1997). bg.agh.edu.pl. [dostęp 2011-05-14].
  11. ↑ Henryk Żaliński: Skrzynecki Jan Zygmunt. W: Polski Słownik Biograficzny (T. XXXVIII). 1998, s. 442–448
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 32.
  13. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 420.
  14. ↑ M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  15. ↑ M.P. z 1935 r. nr 65, poz. 85 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  16. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 4, s. 19, 19 marca 1935.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 Przydziały Oficerów, Warszawa 1928.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.