Andrzej Kunert

Andrzej Kunert (2009)
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

12 października 1952
Warszawa

Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia XX wieku
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

2002 – historia
Uniwersytet Zielonogórski

Habilitacja

2010 – historia
Uniwersytet Zielonogórski

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Akademia Obrony Narodowej; Wydział Bezpieczeństwa Narodowego; Katedra Historii Wojskowości

Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa
Okres spraw.

16 kwietnia 2010–1 sierpnia 2016

Poprzednik

Andrzej Przewoźnik

Następca

likwidacja Rady

Odznaczenia

Andrzej Krzysztof Kunert (ur. 12 października 1952 w Warszawie) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych (2010), w latach 2010–2016 sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

Życiorys

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1971). Studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł zawodowy magistra uzyskał w 1976 na podstawie pracy pt. Wojskowe Sądownictwo Specjalne Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1940–1945.

Od połowy lat 70. pracował w redakcji Słownika Biograficznego Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego. W latach 1984–1990 był redaktorem w Instytucie Wydawniczym PAX. Pełnił funkcję redaktora naczelnego Wydawnictwa Bellona, pracował następnie w Muzeum Wojska Polskiego. W 2007 został współwłaścicielem spółki cywilnej zajmującej się działalnością wydawniczą i wystawienniczą. Udzielał się jako konsultant cykli dokumentalnych Discovery Historia: Wielka wojna na wschodzie oraz Wrzesień 1939. Jako pracownik Biblioteki Narodowej kierował Pracownią Badań nad Książką i Kulturą Polską za Granicą oraz był redaktorem naukowym serii wydawniczej „Instytucje kultury polskiej za granicą i ich zbiory".

W 1993 został prezesem zarządu Fundacji Archiwum Polski Podziemnej 1939–1956. W 2002 uzyskał na Uniwersytecie Zielonogórskim stopień naukowy doktora na podstawie napisanej pod kierunkiem Włodzimierza Sulei rozprawy Kazimierz Moczarski (1907–1975). Zarys biografii. Współpracuje z redakcją Polskiego Słownika Biograficznego. W 2010 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Zielonogórskim.

Zasiadał w konwencie Ruchu Stu.

W 1989 był współzałożycielem Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej. W 1990 został członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. 16 kwietnia 2010, po śmierci Andrzeja Przewoźnika, został powołany na stanowisko sekretarza tego gremium, wchodząc w skład jej prezydium. Urząd ten sprawował do 1 sierpnia 2016, kiedy to ROPWiM została zlikwidowana.

Zaangażował się w m.in. w projekt budowy pomnika nagrobnego żołnierzy bolszewickich w Ossowie oraz pomnika ofiar katastrofy smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Zasiadł również w Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych. Został przewodniczącym Kapituły Honorowej Nagrody im. Danuty Siedzikówny „Inki” oraz członkiem jury Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego.

Był pracownikiem Katedry Historii Wojskowości Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. W 2019 został członkiem Zespołu Nazewnictwa Miejskiego w Urzędzie m.st. Warszawy.

Odznaczenia i wyróżnienia

W 2006 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (za zasługi w działalności na rzecz propagowania wiedzy o historii Polski, za osiągnięcia w pracy naukowej i badawczej), a w 2009 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (za wybitne zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski, w szczególności dziejów Polskiego Państwa Podziemnego). W 2006 otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a w 2010 Medal „10 lat Instytutu Pamięci Narodowej”.

W 1985 laureat Nagrody Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka. W 2006 otrzymał nagrodę Kustosza Pamięci Narodowej. W 2011 wyróżniony Medalem „Dziedzictwo Kresów Wschodnich”, nadanym przez Stowarzyszenie Rodzin Osadników Wojskowych i Cywilnych Kresów Wschodnich. Laureat „Konkursu im. H. Szwankowskiej – Varsavianów” Towarzystwa Miłośników Historii oraz Biblioteki m.st. Warszawy (edycje 2012/2013, 2014/2015). W 2014 otrzymał Medalion Pieta Miednoje 1940, przyznany przez Warszawskie Stowarzyszenie Rodzina Policyjna 1939 roku.

Wybrane publikacje

  • Spiska 14: aresztowanie generała „Grota” – Stefana Roweckiego, Andrzej Chmielarz, Andrzej Krzysztof Kunert, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1983, ISBN 83-06-01022-1, ISBN 978-83-06-01022-0.
  • Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1944, Wyd. Pax, Warszawa 1987, ISBN 83-211-0739-7, ISBN 83-211-0758-3.
  • Rzeczpospolita Walcząca. Wrzesień-grudzień 1939. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 1993.
  • Rzeczpospolita Walcząca. Powstanie Warszawskie 1944. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 1994.
  • Ilustrowany przewodnik po Polsce podziemnej: 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-12101-7.
  • Rzeczpospolita Walcząca. Styczeń-grudzień 1940. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 1997.
  • Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny (red. nauk.), Wyd. Sejmowe, Warszawa 1998.
  • Władysław Bartoszewski – życie i twórczość, Wyd. Rytm, Warszawa 1999.
  • Ilustrowany przewodnik po Polsce stalinowskiej: 1944–1956 T. 1 (współautor: Dariusz Baliszewski), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, ISBN 83-01-12906-9.
  • Generał Tadeusz Bór-Komorowski w relacjach i dokumentach, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2000.
  • Żydzi polscy w służbie Rzeczypospolitej 1939–1945. Wybór źródeł (opr.), Wyd. Adiutor, Warszawa 2002.
  • Józef Feliks Gawlina – Biskup Polowy Polskich Sił Zbrojnych, Wyd. Adiutor, Warszawa 2002.
  • Rozkazy Naczelnych Wodzów Polskich Sił Zbrojnych 1939–1945 (opr.), Wyd. Adiutor, Warszawa 2002.
  • Rzeczpospolita Walcząca. Styczeń-grudzień 1941. Kalendarium, Wyd. Sejmowe, Warszawa 2002.
  • Polskie wigilie wojenne 1939–1945, Wyd. Adiutor, Warszawa 2003.
  • Kronika Powstania Warszawskiego, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2004.
  • Katyń – ocalona pamięć, Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 978-83-247-1892-4.
  • Wielka ilustrowana encyklopedia Powstania Warszawskiego (trzytomowa), Wydawnictwo Bellona, Warszawa.

Przypisy

  1. Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1971. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2021-09-04].
  2. 1 2 Kustosz Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl. [dostęp 2010-04-16].
  3. 1 2 Dr hab. Andrzej Krzysztof Kunert, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-04-22].
  4. Uroczyste wręczenie habilitacji sekretarzowi Rady OPWiM. radaopwim.gov.pl, 25 października 2010. [dostęp 2010-12-10].
  5. Podstawowe informacje na temat Ruchu 100. ruch100.org.pl. [dostęp 2011-12-30].
  6. Komunikat o powstaniu Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej. „Zeszyty Katyńskie”. 1, s. 4, 1990. Warszawa. [dostęp 2014-12-07].
  7. 1 2 Andrzej Kunert sekretarzem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. gazeta.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 2010-04-16].
  8. Prezydium Rady. radaopwim.gov.pl. [dostęp 2010-12-10].
  9. Wchodzą w życie przepisy noweli ustawy o IPN dot. likwidacji ROPWiM. parlamentarny.pl, 1 sierpnia 2016. [dostęp 2016-08-01].
  10. Nagrody im. Danuty Siedzikówny „Inki” wręczone. Ich Patronka zidentyfikowana przez IPN. fundacjaak.pl. [dostęp 2015-11-11].
  11. Nagroda Historyczna Moczarskiego 2017. Dziesięć nominowanych książek. wyborcza.pl, 13 października 2017. [dostęp 2017-10-15].
  12. Jarosław Osowski. Obronili Krowią, przywrócili Kłopot. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 2–3 marca 2019.
  13. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 września 2006 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2006 r. nr 80, poz. 809) – pkt 23.
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 298) – pkt 1.
  15. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2022-04-04].
  16. Biuro Edukacji Publicznej IPN przyznało medale. onet.pl, 20 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-20].
  17. Nota biograficzna. W: Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987. ISBN 83-211-0739-7.
  18. 3.09.2011 r., Warszawa.. radaopwim.gov.pl, 3 września 2011. [dostęp 2012-07-28].
  19. Varsaviana konkurs im. Hanny Szwankowskiej [online], Towarzystwo Miłośników Historii [dostęp 2023-05-08].
  20. Honorowy Medalion Pamięci Pieta Miednoje 1940 r.. panstwowa.policja.pl. [dostęp 2020-01-23].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.