Lier (1953)

Lier (M912)
	; Siostrzany „Knokke” w 1968 roku
Klasa	trałowiec
Typ	Adjutant
	Historia
Stocznia	Henry B. Nevins, City Island
Położenie stępki	maj 1951
	Zamówiony dla US Navy
Nazwa	MSC-63
	Belgia
Nazwa	„Lier” (M912)
Wejście do służby	sierpień 1953
Wycofanie ze służby	1969
	Republika Chińska
Nazwa	„Yung Shan” (MSC-164)
Wejście do służby	1969
Wycofanie ze służby	1994
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa: 330 t; pełna: 390 t
Długość	44 m całkowita; 42 m między pionami
Szerokość	8,3 m
Zanurzenie	2,6 m
Materiał kadłuba	drewno
	Napęd
	2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 880 KM, 2 śruby
Prędkość	13,5 węzła
Zasięg	2700 Mm przy 10,5 w.
	Uzbrojenie
	2 działka plot. kal. 20 mm (1 x II)
	Wyposażenie
	radar, sonar, trały
Załoga	36

Lier (M912) – belgijski trałowiec z lat 50. XX wieku, jedna z 26 zbudowanych dla Belgijskiej Marynarki Wojennej jednostek amerykańskiego typu Adjutant. Stępkę okrętu położono w maju 1951 roku w stoczni Henry B. Nevins w City Island, a w skład marynarki wojennej Belgii został przyjęty w sierpniu 1953 roku. W 1969 roku jednostkę zwrócono USA, po czym została przekazana Tajwanowi i wcielona do marynarki wojennej Republiki Chińskiej pod nazwą „Yung Shan”. Okręt wycofano ze służby w 1994 roku.

Projekt i budowa

Projekt trałowców typu Adjutant (Blackbird) powstał jako rozwinięcie drugowojennych jednostek typu YMS. Okręty miały w większości zasilić floty państw sojuszniczych, w ramach Major Defense Acquisition Program (MDAP). Spośród 159 zbudowanych jednostek oryginalnego typu Blackbird tylko 20 zasiliło United States Navy, a wiele zbudowano za granicą z amerykańską i brytyjską pomocą.

Przyszły „Lier” zbudowany został w stoczni Henry B. Nevins w City Island. Stępkę okrętu położono w maju 1951 roku, nieznana jest data wodowania. Jednostka miała nosić oznaczenie MSC-63.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był przybrzeżnym, małomagnetycznym trałowcem o długości całkowitej 44 metry (42 metry między pionami), szerokości 8,3 metra i zanurzeniu 2,6 metra. Kadłub okrętu wykonany był z drewna. Wyporność standardowa wynosiła 330 ton, a pełna 390 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne General Motors 8-268A o łącznej mocy 880 KM, napędzających dwie śruby. Prędkość maksymalna jednostki wynosiła 13,5 węzła. Zapas paliwa wynosił 28 ton, co zapewniało zasięg 2700 Mm przy prędkości 10,5 węzła.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się początkowo z podwójnego zestawu działek plot. kalibru 20 mm Oerlikon L/70 Mark 24. Wyposażenie trałowe obejmowało trały: mechaniczny, elektromagnetyczny i akustyczny. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar nawigacyjny Decca 1229 oraz sonar AN/UQS-1.

Załoga okrętu składała się z 36 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

„Lier” został przyjęty w skład Belgijskiej Marynarki Wojennej w sierpniu 1953 roku. Okręt otrzymał numer burtowy M912. W 1969 roku dokonano zmiany uzbrojenia artyleryjskiego jednostki, w miejsce podwójnego zestawu działek Oerlikon montując pojedyncze działko plot. Bofors kal. 40 mm L/60 Mark 3. W listopadzie 1969 roku trałowiec został zwrócony USA, po czym został przekazany Tajwanowi i wszedł do służby w Zhonghua Minguo Haijun pod nazwą „Yung Shan” (永善). Okręt otrzymał numer taktyczny MSC-164. Po transferze po raz kolejny wymieniono uzbrojenie artyleryjskie, demontując działko Boforsa i instalując dwa pojedyncze działka Oerlikona; wymieniono też wyposażenie radioelektroniczne na radar Decca 707 i sonar AN/UQS-1D. Jednostkę wycofano ze służby w 1994 roku.

Uwagi

↑ Blackman 1960 ↓, s. 102 podaje, że załoga okrętu liczyła 40 osób.

Przypisy

1 2 3 Gogin 2021B ↓.
1 2 Moore 1973 ↓, s. 296.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 27.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Gogin 2021D ↓.
↑ Sharpe 1991 ↓, s. 539.
1 2 3 4 Blackman 1960 ↓, s. 102.
1 2 3 Gogin 2021Y ↓.
↑ Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 460.

Bibliografia

Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
Ivan Gogin: BLUEBIRD coastal minesweepers (1953 - 1961). Navypedia. [dostęp 2021-07-09]. (ang.).
Ivan Gogin: DIEST coastal minesweepers (1953-1956). Navypedia. [dostęp 2021-07-09]. (ang.).
Ivan Gogin: YUNG PING coastal minesweepers (1953-1954/1955-1969, 1959-1966). Navypedia. [dostęp 2021-07-09]. (ang.).
Jane’s Fighting Ships 1960-61. Raymond Blackman (red.). London: Sampson Low, Marston & Co., 1960. (ang.).
Jane’s Fighting Ships 1973-74. John E. Moore (red.). New York: McGraw - Hill, 1973. ISBN 0-07-032020-9. (ang.).
Jane’s Fighting Ships 1991-92. Richard Sharpe (red.). London: Jane’s Defence Data, 1991. ISBN 0-7106-0960-4. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[7] Blackman 1960 ↓, s. 102 podaje, że załoga okrętu liczyła 40 osób.

[CITEREFGogin2021B-1] 1 2 3 Gogin 2021B ↓.

[CITEREFMoore1973296-2] 1 2 Moore 1973 ↓, s. 296.

[CITEREFGardinerChumbley199627-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 27.

[CITEREFGogin2021D-4] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Gogin 2021D ↓.

[CITEREFSharpe1991539-5] Sharpe 1991 ↓, s. 539.

[CITEREFBlackman1960102-6] 1 2 3 4 Blackman 1960 ↓, s. 102.

[CITEREFGogin2021Y-8] 1 2 3 Gogin 2021Y ↓.

[CITEREFGardinerChumbley1996460-9] Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 460.

Belgijska Marynarka Wojenna	„Diest” (M910) „Eeklo” (M911) „Lier” (M912) „Maaseik” (M913) „Roeselare” (M914) „Arlon” (M915) „Bastogne” (M916) „Charleroi” (M917) „Sint-Niklaas” (M918) „Sint-Truiden” (M919) „Diksmuide” (M920) „Herve” (M921) „Malmédy” (M922) „Blankenberge” (M923) „La Roche” (M924) „De Panne” (M925) „Mechelen” (M926) „Spa” (M927) „Stavelot” (M928) „Heist” (M929) „Rochefort” (M930) „Knokke” (M931) „Nieuwpoort” (M932) „Koksijde” (M933) „Verviers” (M934) „Veurne” (M935)
Zhonghua Minguo Haijun	„Yung Fu” (MSC-162) „Yung Ching” (MSC-163) „Yung Shan” (MSC-164) „Yung Cheng” (MSC-165) „Yung Chi” (MSC-166) „Yung Jen” (MSC-167) „Yung Sui” (MSC-168)
Sjøforsvaret	„Tana” (M313) „Alta” (M314) „Glomma” (M317)
Polemiko Naftiko	„Atalanti” (M202) „Antiopi” (M205) „Faidra” (M206) „Thaleia” (M210) „Niovi” (M254)
Türk Deniz Kuvvetleri	„Seymen” (M507)