Lidoflazyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C30H35F2N3O

Masa molowa

491,61 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

3416-26-0

PubChem

3926

DrugBank

DB13766

Klasyfikacja medyczna
ATC

C08EX01

Stosowanie w ciąży

kategoria X

Lidoflazyna (łac. lidoflazinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, będący pochodną piperazyny, lek w przeszłości stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, obecnie wycofany z rynku z powodu wpływu na wydłużenie odstępu QT, o działaniu blokującym kanały wapniowe oraz kanały potasowe hERG.

Mechanizm działania

Lidoflazyna jest antagonistą kanału wapniowego działającym na kanały wapniowe oraz kanały potasowe hERG (ether-a-go-go). Lidoflazyna blokuje podjednostkę alfa poprzez przyłączanie się do aromatycznych reszt aminokwasów wewnątrz otwartych kanałów potasowych hERG, czego klinicznym wyrazem jest wydłużenie odstępu QT. Wpływ lidoflazyny na kanały hERG jest 13 razy większy niż werapamilu.

Zastosowanie

  • choroba niedokrwienna serca

Lidoflazyna została wycofana z rynku z powodu wpływu na wydłużenie odstępu QT.

Działania niepożądane

Lidoflazyna może powodować następujące poważne działania niepożądane:

Przypisy

  1. Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej Lidoflazine SC-255253. Santa Cruz Biotechnology. [dostęp 2016-04-19]. (ang.).
  2. 1 2 CLINIUM tablets. Malahyde Information Systems, 1980-12-17. [dostęp 2016-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-17)]. (ang.).
  3. 1 2 3 Helmut Lydtin, Peter Trenkwalder: Calcium Antagonists: A Critical Review. Springer Science & Business Media, 2012. ISBN 978-3-642-74887-5.
  4. 1 2 3 J.M. Ridley, P.C. Dooley, J.T. Milnes, H.J. Witchel i inni. Lidoflazine is a high affinity blocker of the HERG K(+)channel. „J Mol Cell Cardiol”. 36 (5), s. 701–705, maj 2004. DOI: 10.1016/j.yjmcc.2004.02.009. PMID: 15135665.
  5. H. Hishigaki, S. Kuhara. hERGAPDbase: a database documenting hERG channel inhibitory potentials and APD-prolongation activities of chemical compounds.. „Database (Oxford)”, s. bar017, 2011. DOI: 10.1093/database/bar017. PMID: 21586548.
  6. 1 2 3 G. Keren, D. Tepper, B. Butler, W. Maguire i inni. Studies on the possible mechanisms of lidoflazine arrhythmogenicity. „J Am Coll Cardiol”. 4 (4), s. 742–747, 1984. PMID: 6481014.
  7. S.P. Hanley, J.R. Hampton. Ventricular arrhythmias associated with lidoflazine: side-effects observed in a randomized trial. „Eur Heart J”. 4 (12), s. 889–893, 1983. PMID: 6363079.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.