Leon Grabski herbu Wczele (ur. 1 lipca 1853 w Skotnikach – zm. 10 października 1918 w Gnieźnie) – szlachcic, przedsiębiorca, polityk (mniejszości polskiej w Cesarstwie Niemieckim), samorządowiec

Pochodzenie

Pochodził ze szlacheckiego rodu Grabskich h. Wczele. Dziadek Tadeusz był dziedzicem Kołaczkowa, Damasławia i Myślęcinka. Babcia, Małgorzata z d. Dąbska, była córką cześnika kruszwickiego. Ojciec, Stefan –ziemianin, dziedzc Skotnik. Matka Maria z. d. Daszkowska h. Leliwa. Jego przyrodnim bratem był Lucjan Grabski. Władze pruskie przyznały Leonowi Grabskiemu, szlachecki tytuł von.

Nauka, działalność gospodarcza

Grabski uczęszczał od 1861 do 1872 do Gimnazjum Realnego w Bydgoszczy. W latach 1872 do 1874 w Antwerpii studiował w wyższej szkole handlowej (Instytut Superieur de Commerce). Wykształcenie kupieckie uzupełnił w Londynie, Królewcu i Warszawie. Był generalnym Dyrektorem cukrowni w Kruszwicy, a w 1882 założył w Gnieźnie cukrownię Gniezno Grabski, Jescheck & Comp. Na przełomie XIX i XX wieku spółka „Grabski & Jeschck” w sąsiedztwie cukrowni otworzyła garbarnię. W 1905 Grabski wykupił folwark Kustodia pod Gnieznem. Założył Fundację Rodziny Grabskich, która głównie zarządzała wieloma majątkami ziemskimi będących własnością Grabskich.

Działalność polityczna i samorządowa

Był, w latach 1903-1905 deputowanym frakcji polskiej, do pruskiego parlamentu (Reichstag) wybrany z rejencji bydgoskiej okręg nr 5 Gniezno-Wągrowiec–Witkowo. Także mniejszość polską reprezentował w latach 1898-1903 i 1908-1913 w Pruskiej Izbie Reprezentantów (niem. Preußisches Abgeordnetenhaus)

Grabski w latach 1884–1888 był radnym miasta Gniezna, a od 1888 do 1894 członkiem Wydziału Powiatowego magistratu miasta. Jako radca, od 1885, zasiadał we władzach Izby Przemysłowo-Handlowej w Bydgoszczy.

Przypisy

Bibliografia

• Encyklopedia Gniezna i Ziemi Gnieźnieńskiej prac. zbiorowa wyd. Towarzystwo Miłośników Gniezna 2011 ISBN 978-83-932928-0-6.