Léon millot

Léon millot
‘Léon Millot’
	; Winogrona Leon Millot
Gatunek	krzyżówka międzygatunkowa winorośli
Inne nazwy	leon millot, millot
Najstarsza nazwa	kuhlmann 194-2
Hodowca	Eugène Kuhlmann
Rok wyhodowania	1886
Pochodzenie	Francja
Ważne regiony uprawy	Stany Zjednoczone, Kanada
Identyfikator VIVC	6806
Przeznaczenie owoców	wino
Kolor skórki	granatowoczarny
Charakterystyczne aromaty	czarne czereśnie, borówki
	Cechy uprawowe
Dojrzewanie	bardzo wczesne; w Polsce II-III dekada września
Klimat uprawy	chłodne rejony
Mrozoodporność	-28°C
Preferowane gleby	ubogie, piaszczyste
Min. suma temp. (SAT)	2460
GDDC	1020

Léon millot, leon millot – krzyżówka odmiany winorośli właściwej 'Goldriesling' z hybrydą gatunków: winorośl piaskowa (Vitis rupestris) x winorośl pachnąca (Vitis riparia). Odmiana została wyhodowana we Francji przez Eugène’a Kuhlmanna (1858-1932), a nazwa upamiętnia prezesa Société Vosgienne de Viticulture (Wogeskiego Stowarzyszenia Winogrodników).

Z takiego samego krzyżowania powstały odmiany: 'Maréchal Foch' i 'Lucie Kuhlmann'. Odmiany te różnią się jednak między sobą.

Charakterystyka

Wzrost krzewu bardzo silny. Odmiana jest wytrzymała na mróz i mało podatna na choroby. Dobrze plonuje w chłodnym klimacie. Liście średnie lub duże, trójklapowe, z niewyraźnymi bocznymi zatokami, grubo ząbkowane.

Grona zwarte, małe, jagody kuliste, małe, granatowoczarne. Sok i miąższ koloru czerwonego, bardziej intensywny przy późnym zbiorze.

Wino

W pełni dojrzałe owoce dają wino charakteryzujące się zrównoważoną zawartością cukrów i kwasów, piękną czerwoną barwą, pełnym owocowym aromatem i średnią zawartością tanin. Dominujący aromat winogron i wina to borówki i czereśnie.

W Europie odmiana jest uprawiana m.in. we Francji, Szwajcarii, Niemczech, Danii, Szwecji, Wielkiej Brytanii i w Polsce, w regionach o krótkim okresie wegetacyjnym. Jako krzyżówka międzygatunkowa winogrona léon millot nie mogą być używane w winach z apelacją AOC i AOP, co utrudnia zbyt. W Alzacji szczep był znany jako „lekarz win” i dodawany do win z pinot noir w celu wzmocnienia intensywności barwy. Uprawy francuskie liczyły w 2008 85 ha. Szwajcarscy producenci (9 ha) oferują wino jednoodmianowe z leon millot. W Polsce stosowane jako mieszanka ze szczepem maréchal foch.

W Ameryce Północnej niewielkie uprawy znajdują się w chłodniejszych stanach USA oraz w Kanadzie (np. w Nowej Szkocji i także tam produkowane bywają wina bez domieszek innych szczepów.

Wina odmianowe z leon millot zdobywają wysokie nagrody (złote medale) na corocznych międzynarodowych konkursach win PIWI (fungus resistant grape varieties).

Cięcie

Leon Millot nie ma specjalnych wymagań co do sposobu cięcia. Krzewy powinny być prowadzone w wysokich formach przestrzennych ze względu na bujny wzrost.

Fenologia

Wiosenną wegetację rozpoczyna bardzo wcześnie. Jagody wybarwiają się wcześnie i dojrzewają też kilka dni wcześniej od bliźniaczej odmiany maréchal foch. W polskich warunkach klimatycznych nie wymaga okrywania na zimę. Pąki wytrzymują spadki temperatur do -28 °C.

Choroby

W sprzyjających warunkach ochrona chemiczna nie jest konieczna, chociaż krzewy są dość podatne na mączniaka rzekomego.

Według badań za okres 1991-93 prowadzonych przez Institut für Rebenzuchtung Geilweilerhof w Niemczech owoce są lekko podatne na mączniaka prawdziwego, a liście średnio podatne. W skali 1 do 9 (1 - brak oznak chorobowych; 9 - jagody porażone w ok. 70%, a liście prawie całkowicie) – wynik 3/6 (B/L – jagody/liście). Dla porównania: müller thurgau B/L=9/7, a sylvaner B/L=9/9. W czasie badań nie stosowano żadnej ochrony chemicznej.

Parametry dojrzewania

Kolekcja polowa, Skierniewice 2012, termin zbioru – 26 września; masa gron 115 g; masa jagody 1,6 g; zawartość ekstraktu w jagodach 22,3%.

Synonimy

frühe schwarze, kuhlmann 194-2, millot

Uwagi

↑ W wersji bez apostrofów nazwy szczepów winorośli piszemy w języku polskim małymi literami – (poradnia.pwn.pl). Polska literatura dotycząca winiarstwa również stosuje się do tej konwencji, za to w źródłach dotyczących ogólnie ogrodnictwa i sadownictwa stosuje się jednak pisownię każdego członu nazwy wielką literą. W publikacjach botanicznych zgodnie z art. 28 Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Botanicznej oraz Kodem Nomenklatury Roślin Ozdobnych nazwy odmian uprawnych ujmuje się w pojedynczy cudzysłów i zapisuje czcionką prostą.

Przypisy

1 2 3 4 Leon Millot w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2017-02-12]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 545. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 Roman Myśliwiec: Uprawa winorośli. Kraków: Plantpress, 2009.
1 2 Jerzy Lisek: Winorośl w uprawie przydomowej i towarowej. Warszawa: Hortpress, 2011, s. 43,48.
↑ Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 398. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
1 2 Jerzy Lisek. Plonowanie w 2012r. i perspektywy. „Sad Nowoczesny”. 4/2013, s. 120-121. Warszawa: Hortpress.
↑ wine-searcher - Leon Millot. 2013. [dostęp 2013-12-23].
1 2 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 534-536. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
↑ International competition PIWI varieties of wine. 2016. [dostęp 2017-02-12].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[pisownia-4] W wersji bez apostrofów nazwy szczepów winorośli piszemy w języku polskim małymi literami – (poradnia.pwn.pl). Polska literatura dotycząca winiarstwa również stosuje się do tej konwencji, za to w źródłach dotyczących ogólnie ogrodnictwa i sadownictwa stosuje się jednak pisownię każdego członu nazwy wielką literą. W publikacjach botanicznych zgodnie z art. 28 Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Botanicznej oraz Kodem Nomenklatury Roślin Ozdobnych nazwy odmian uprawnych ujmuje się w pojedynczy cudzysłów i zapisuje czcionką prostą.

[VIVC6806-1] 1 2 3 4 Leon Millot w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2017-02-12]. (ang.).

[RHV2012s545-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 545. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).

[Myśliwiec2009s54-3] 1 2 3 4 5 6 7 Roman Myśliwiec: Uprawa winorośli. Kraków: Plantpress, 2009.

[Lisek-5] 1 2 Jerzy Lisek: Winorośl w uprawie przydomowej i towarowej. Warszawa: Hortpress, 2011, s. 43,48.

[Stevenson2005s398-6] Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 398. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

[SN-4-2013-7] 1 2 Jerzy Lisek. Plonowanie w 2012r. i perspektywy. „Sad Nowoczesny”. 4/2013, s. 120-121. Warszawa: Hortpress.

[wine-searcher-8] wine-searcher - Leon Millot. 2013. [dostęp 2013-12-23].

[Stevenson2005s534-536-9] 1 2 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 534-536. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

[PIWI-10] International competition PIWI varieties of wine. 2016. [dostęp 2017-02-12].