Kinga Preis

Kinga Preis (2010)
Data i miejsce urodzenia

31 sierpnia 1971
Wrocław

Zawód

aktorka

Lata aktywności

od 1994

Zespół artystyczny
Teatr Polski we Wrocławiu
Odznaczenia

Kinga Anna Preis (ur. 31 sierpnia 1971 we Wrocławiu) – polska aktorka filmowa i dubbingowa.

Za swoje teatralne wystąpienia i role filmowe zyskała wiele nagród. Jest m.in. sześciokrotną laureatką Polskiej Nagrody Filmowej za pierwszoplanowe role w filmach Cisza (2001) i Komornik (2005) oraz za drugoplanowe w filmach Wtorek (2001), W ciemności (2011), Pod Mocnym Aniołem (2013) i Jak najdalej stąd (2020); zdobyła także 10 nominacji, co uczyniło ją najczęściej nagradzaną i nominowaną aktorką w historii tej nagrody. Jest także zdobywczynią Złotej Kaczki dla najlepszej aktorki roku (2001). Za role w Poniedziałku (1998), Ciszy i Komorniku otrzymała nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Życiorys

Edukacja

Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego nr II im. Piastów Śląskich z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego we Wrocławiu. W 1996 ukończyła wrocławską filię PWST w Krakowie.

Kariera

Jest aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. W 1995 zagrała swoją pierwszą rolę, tytułową postać w Kasi z Heilbronnu (reż. Jerzy Jarocki). W 1998 za występ w Poniedziałku otrzymała nagrodę dla aktorki drugoplanowej na 23. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 1999 roku otrzymała nagrodę główną na 20. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. W latach 2000–2004 była laureatką Złotych Iglic, nagrody czytelników „Słowa PolskiegoGazety Wrocławskiej”. W 2001 za rolę Mimi w Ciszy otrzymała nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą na 26. FPFF w Gdyni. W 2002 zaśpiewała utwór „Psy Pawłowa” w spektaklu Kombinat w ramach 23. Przeglądu Piosenki Aktorskiej.

W 2005 za występ w Komorniku otrzymała drugą w karierze nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą na 30. FPFF w Gdyni. W 2006 została laureatką Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego, przeznaczonej dla „młodych aktorów wyróżniających się wybitną indywidualnością”. W 2008 za rolę Wandy Boniszewskiej w spektaklu Stygmatyczka Sceny Fakty Teatru Telewizji została nagrodzona podczas VIII Festiwalu Teatru Telewizji Polskiej i Polskiego Radia „Dwa Teatry” w Sopocie. W tym samym roku zaczęła grać rolę Natalii Borowik, gospodynię księdza w serialu Ojciec Mateusz.

Od 2010 jest ambasadorem Fundacji „Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci” we Wrocławiu.

W 2020 odebrała Telekamerę dla najlepszej aktorki.

Życie prywatne

Jest córką austriackiego skrzypka, Rinaldo Preisa i Krystyny Preis, długoletniej pracownicy administracyjnej Opery Wrocławskiej, córki tancerki baletowej Marii Pipkowej. Rodzice aktorki rozwiedli się, gdy Rinaldo Preis podjął decyzję o przeprowadzce do Niemieckiej Republiki Demokratycznej; zmarł, kiedy Kinga Preis miała siedem lat.

Jej partnerem życiowym jest Piotr Borowiec, operator filmowy. Ma syna, Antoniego.

Odznaczenia

Filmografia

Dubbing

Teatr Telewizji

  • 1995: Kasia z Heilbronnu, czyli próba ognia – jako Kasia, przeniesienie spektaklu z Teatru Polskiego we Wrocławiu (Scena na Świebodzkim)
  • 2000: 10 pięter – jako Lidka
  • 2001: Przypadek Klary – jako Klara
  • 2001: Pielgrzymi – jako Artystka
  • 2007: Inka 1946 – jako Maria
  • 2008: Stygmatyczka (Scena Faktu) – jako Wanda Boniszewska
  • 2008: Golgota wrocławska – jako Róża Szwejcer

Dyskografia

Nagrody

Przypisy

  1. Złote Kaczki. filmweb.pl. [dostęp 2012-08-22].
  2. Znani absolwenci. lo2.wroc.pl [dostęp 2019-11-26].
  3. Kinga Preis. [w:] Zespół artystyczny [on-line]. teatrpolski.wroc.pl. [dostęp 2012-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-28)].
  4. 1 2 3 Kinga Preis - Artytka Glamour 2012 - Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  5. Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 715.
  6. Republika. republika.art.pl. [dostęp 2012-08-22].
  7. Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego – laureaci. nagrodacybulskiego.pl. [dostęp 2012-08-22].
  8. Teatr Tv. Stygmatyczka. www.filmpolski.pl. [dostęp 2011-05-25].
  9. Laureaci 2020 | Telekamery 2023 [online], telekamery.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  10. Kinga Preis ulubioną aktorką Polaków. Kim jest laureatka Telekamery 2020? [online], plejada.pl [dostęp 2020-02-03] (pol.).
  11. O Kindze Preis. Ciekawostki online. [dostęp 2021-08-21].
  12. Sławomir Pietras: Z głębi teatralnego klanu. E-teatr, 2015-03-24. [dostęp 2021-08-25].
  13. Paweł Gzyl: Kinga Preis nie wygląda jak miss i wcale tego nie żałuje. Gazeta Krakowska, 2016-11-12. [dostęp 2021-08-25].
  14. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 19, 12 maja 2016, s. 16–17.
  15. „Swojego Oscara już mam”. styl.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-14)]., Pani nr 04/2012, s. 39–45, www.styl.pl.
  16. Gwiazdy i celebryci [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  17. M.P. z 2011 r. nr 2, poz. 18 „za zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej”.
  18. M.P. z 2005 r. nr 8, poz. 109 „za zasługi w pracy artystycznej”.
  19. 1 2 MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [online] [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  20. Kinga Preis, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2020-04-05].
  21. Układ serial AXN Polsat premiera Igor Brejdygant premiera serial Rysy [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  22. Nick Cave I Przyjaciele: W Moich Ramionach. allmusic.com. [dostęp 2012-08-22]. (ang.).
  23. Kinga Preis & Mariusz Drężek – Ballady Morderców. discogs.com. [dostęp 2012-08-22]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.