Kamień runiczny ze Snoldelev (DR 248) – datowany na VIII wiek kamień runiczny. Pochodzi ze Snoldelev na Zelandii, obecnie znajduje się w zbiorach muzeum narodowego w Kopenhadze.

Granitowy głaz ma 124 cm wysokości i szerokość 74 cm. Został odkryty w 1775 roku, w 1811 roku zabrano go do Kopenhagi. W 1986 roku w trakcie prac archeologicznych na miejscu jego pierwotnej lokalizacji odkryty został grób z okresu wikińskiego. Napis został wyryty w dwóch rzędach i umieszczony w ramce. Czytany jest od dołu do góry, od lewej do prawej. Obok niego umieszczono symbole swastyki oraz trykwetru utworzonego z połączenia trzech rogów do picia. Widoczny jest także pochodzący ze znacznie wcześniejszego okresu krzyż słoneczny, wyryty na kamieniu prawdopodobnie w epoce brązu. Treść inskrypcji głosi:

kun'uAlts| |stAin ' sunaR ' ruHalts ' þulaR ' o salHauku(m)

co znaczy:

Gunnwalda kamień, syna Roalda, tula z Salhaug.

Pojawiające się w tekście słowo tul oznacza zawodowego recytatora, barda. Z powodu nieprecyzyjności frazy nie wiadomo, czy tulem był Gunnwald, czy Roald.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Snoldelev-sten. runer.ku.dk. [dostęp 2014-12-27]. (duń.).
  2. 1 2 3 4 5 DK Sj 35. christerhamp.se. [dostęp 2014-12-27]. (szw.).
  3. 1 2 Gunvalds sten. runer-moenter.natmus.dk. [dostęp 2014-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-27)]. (duń.).
  4. 1 2 Paulina Horbowicz, Gert Kreutzer, Witold Maciejewski, Dominika Skrzypek: Runy. Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2011, s. 171. ISBN 978-83-7436-259-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.