Kamień runiczny z Tune – kamień runiczny datowany na około 400 rok, znajdujący się obecnie w zbiorach Muzeum historycznego w Oslo. Zawiera najdłuższą znaną inskrypcję w języku pranordyckim.

Zabytek został po raz pierwszy odnotowany w 1627 roku przez proboszcza parafii w Tune w okręgu Østfold; wmurowany był wówczas w ogrodzenie przykościelnego cmentarza. Inskrypcja runiczna ma charakter kommemoratywny. Ryta jest bustrofedonem na dwu stronach kamienia. Z powodu odłamania się górnej części kamienia niewielki fragment tekstu jest nieczytelny. Wyryty napis głosi:

ekwiwaRafter·woduri dewitad=ah=alaiban:worathto·...
...h:woduride:staina: þrijoRdohtriRd=alidun arbijasijosteRarbijano

co znaczy:

Napis wykonał Wiw dla swego chlebodawcy, sługi Odyna; sam kamień przygotowały jego trzy córki, a stypę najznakomitsi ze spadkobierców.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Terje Spurkland: Norwegian Runes and Runic Inscriptions. Woodbridge: Boydell Press, 2005, s. 35-36. ISBN 1-84383-186-4.
  2. 1 2 3 4 NIÆR 1. christerhamp.se. [dostęp 2014-10-08]. (szw.).
  3. ↑ Tunestenen. tunehistorielag.no. [dostęp 2015-12-31]. (norw.).
  4. 1 2 Marian Adamus: Tajemnice sag i run. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1970, s. 122.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.