Jezioro Lusowskie

Pomosty wędkarskie w Lusówku
Położenie
Państwo

 Polska

Miejscowości nadbrzeżne

Lusowo, Lusówko

Region

Pojezierze Poznańskie

Wysokość lustra

79,6 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

117,5-121,9 ha

Wymiary
• max długość
• max szerokość


3,7 km
0,5 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


8,6 m
19,5 m

Długość linii brzegowej

8830m

Objętość

10479,0 tys. m³

Hydrologia
Klasa czystości wody

III (w roku 2000)

Rzeki zasilające

Sama

Rzeki wypływające

Sama

Rodzaj jeziora

rynnowe

Położenie na mapie Polski
52°25′50″N 16°40′20″E/52,430556 16,672222

Jezioro Lusowskie – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego.

Jezioro leży około 5 km na zachód od granic Poznania. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta, brzegi niemal bezleśne. Przez jezioro przepływa lub, według innych autorów, rozpoczyna się w nim rzeka Sama. Na północno-wschodnim krańcu jeziora znajduje się wieś Lusowo, zaś na południowo-zachodnim Lusówko.

Dane morfometryczne

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 117,5 ha do 121,9 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 79,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 8,6 m, natomiast głębokość maksymalna 19,5 m.

W oparciu o badania przeprowadzone w 2000 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości.

Przyroda

Na północnym brzegu akwenu stwierdzono w 1997 występowanie chrząszcza Anogcodes melanurus z rodziny zalęszczycowatych, co było nowym stanowiskiem na terytorium Polski.

Galeria

W kulturze

W zbiorze opowiadań "Baśnie Doliny Samy" Łukasza Bernady znajduje się opowieść o jeziorniku, który miał zamieszkiwać jezioro, a którego miejscowi oskarżali o wszelkie tragedie i dlatego unikali brzegów oraz plaż. Wyjątek od tej reguły stanowiła niezbyt rozgarnięta, ale urocza Małgośka, która pewnej nocy wyciągnęła jeziornikowi haczyk rybacki z nogi i serdecznie się z nim zaprzyjaźniła. Gdy pewnego dnia zaginęło rodzeństwo z Lusówka, wieś oskarżyła jeziornika. Dzieci odnalazły się nad jeziorem, ale nie dlatego, że jeziornik je porwał, tylko uratował, gdy szły w stronę bagien. Od linczu uratowała go wiejska staruszka, rozpoznając w nim niejakiego Grzecha, dawniej wsiowego łobuza, który poszedł na bagna, zaginął i od tego czasu pokutował w jeziorze. Po wypowiedzeniu jego imienia chłopak zniknął i pokuta uległa wypełnieniu. Nad jeziorem przestało straszyć.

Przypisy

  1. 1 2 3 Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  2. 1 2 3 4 według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  3. ↑ Paweł Jałoszyński i inni, Nowe stanowiska Oedemeridae (Coleoptera: Tenebrionoidea) w Polsce, „Wiadomości Entomologiczne”, Poznań 2013.
  4. ↑ Łukasz Bernady, "O jeziorniku, co pokutował w Jeziorze Lusowskim", w: Baśnie Doliny Samy, AW Delta, Szamotuły 2014, ISBN 978-83-938095-1-6

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.