Jezioro rynnowe – rodzaj jeziora polodowcowego, wypełniającego obniżenie rynny polodowcowej, zazwyczaj długie, wąskie, kręte, głębokie i o stromych brzegach. Często tworzą ciągi, które wyznaczają przebieg dawnych rynien.

Rynny tworzyły się zwykle pod lądolodem lub przed czołem lodowca, w wyniku erozji płynących pod lodem rzek lub w wyniku erozji glacjalnej. Kierunki rynien związane są z układem moren czołowych. Zwykle rynny ułożone są prostopadle do ich ciągów. W związku z tym, że jeziora tego typu są bardzo głębokie spełniają rolę kontaktową pomiędzy poszczególnymi warstwami wodonośnymi.

Przykładami polskich jezior rynnowych są: Miedwie, Gopło, Drwęckie, Jeziorak, Lednica, Tałty, Nidzkie, Hańcza, Raduńskie, Jezioro Mikołajskie, Jezioro Dominickie, Jezioro Powidzkie, Jezioro Mokre.

Przypisy

  1. Witold Mizerski, Jan Żukowski: Tablice geograficzne. 2008: Adamantan, 2008, s. 167–172. ISBN 978-83-7350-121-8.
  2. Piotr Migoń: Geomorfologia. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 322–323. ISBN 978-83-01-15979-5.
  3. Krystian Chariza: Atlas geograficzny dla szkół ponadgimnazjalnych. Zakres podstawowy i rozszerzony. Nowa Era, 2012. ISBN 978-83-267-0775-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.