Rongga
Obszar

Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie (Indonezja)

Liczba mówiących

5 tys.

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy
Kody języka
ISO 639-3 ror
IETF ror
Glottolog rong1269
Ethnologue ror
BPS 0183 4
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język ronggajęzyk austronezyjski używany w indonezyjskiej prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie, na wyspie Flores. Posługuje się nim 5 tys. osób, mieszkańców kilku wsi w południowej części kabupatenu Manggarai Timur. Jego użytkownicy (grupa etniczna Rongga) zamieszkują miejscowości: Komba, Bamo, Tanarata, Watunggene.

Jest stosunkowo bliski językom ngadha i li’o, a jego dalszym krewnym jest język manggarai. Został zaliczony do zaproponowanej grupy języków centralnego Flores. Ze względu na dominację kulturową Mangarajów bywa włączany w ramy języka manggarai. Był także klasyfikowany jako dialekt języka ngadha (używanego przez lud Ngada).

Większość członków ludu Rongga posługuje się również innymi językami, takimi jak indonezyjski, manggarai czy wae rana. Inne lokalne grupy etniczne natomiast zwykle nie władają językiem rongga. Wynika to z sytuacji socjolingwistycznej, w której użytkownicy języka rongga tworzą małą grupę ludności.

Typologicznie jest językiem izolującym. Formy liczebników mają charakter mieszany. Występują w nim elementy kwinarnego (piątkowego) systemu liczbowego, które mogą być pozostałością po hipotetycznym papuaskim substracie językowym.

Jest pozbawiony ugruntowanej tradycji piśmienniczej. Do sporadycznego zapisywania tego języka stosuje się konwencje pisowni oparte na ortografii indonezyjskiej, pozbawione jednak standaryzacji. Dodatkowe dwuznaki – m.in. zh, dh i bh – służą do zapisu dźwięków niewystępujących w języku indonezyjskim.

Jest potencjalnie zagrożony wymarciem. Częściowo wypiera go język wae rana, zwłaszcza na pograniczu terytoriów Rongga i Waerana. W szkołach nauczany jest język manggarai. Dokumentacją języka rongga zajmował się balijski lingwista I Wayan Arka, który sporządził opis jego gramatyki (2016) i słownik (2012).

Przypisy

  1. 1 2 3 Arka 2010a ↓, s. 90.
  2. Arka 2016 ↓, s. 4.
  3. Arka 2005 ↓, s. 3.
  4. Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Central Flores. Glottolog 4.5. [dostęp 2022-08-04]. (ang.).
  5. Arka 2010a ↓, s. 106–107.
  6. Arka 2005 ↓, s. 5.
  7. 1 2 Arka 2010a ↓, s. 91.
  8. Arka 2016 ↓, s. 8.
  9. Schapper i Klamer 2017 ↓, s. 307.
  10. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Rongga, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2021-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  11. I Wayan Arka, Jeladu Kosmas, I Nyoman Suparsa: Bahasa Rongga: Tatabahasa Acuan Ringkas. Jakarta: Penerbit Universitas Atma Jaya, 2007, s. 53. (indonez.).
  12. Arka 2010b ↓, s. 320.
  13. Rongga. Endangered Languages Project. [dostęp 2022-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-04)]. (ang.).
  14. Rongga. [w:] Data Pokok Kebahasaan dan Kesastraan [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa. [dostęp 2022-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-04)]. (indonez.).
  15. Arka 2007 ↓, s. 73.
  16. Arka 2016 ↓.
  17. Arka 2012 ↓.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.